ไม่ว่าบนหรือล่างล้วนห้ามพูดถึงที่นั่น”
“ที่พวกเรามาที่นี่ เพราะมีศิษย์พี่ท่านหนึ่งหายตัวไปหลังจากได้รับภารกิจให้มากำจัดสิ่งสกปรกที่นั่น สำนักเซียนจึงได้ส่งพวกเรามาตามหา หากท่านเจ้าเมืองมีข้อมูลอะไรก็บอกพวกเราหน่อ อยเถอะ” เฟิ่งจิ่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง
เจ้าเมืองลังเลเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยว่า “เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! พวกท่านกลับจวนไปกับข้าเถอะ! คืนนี้พักผ่อนที่จวนของข้าก่อน ข้าจะได้หาเวลาคุยกับพวกท่านดีๆ”
“อย่างนั้นก็รบกวนแล้ว” เฟิ่งจิ่วยิ้มบางๆ หันไปมองหวันเหยียนสิบสามที่อยู่ข้างๆ แวบหนึ่ง
หวันเหยียนสิบสามมองนางแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้พูดอะไร เพียงเดินตามเจ้าเมืองออกไป คืนนี้พวกเขาจะไปพักที่จวนเจ้าเมือง
เพราะคำพูดของเจ้าเมือง กอปรกับลูกของครอบครัวนั้นหายเป็นปกติแล้ว ด้วยเหตุนี้คนในเมืองจึงรู้ว่าสองคนนี้ไม่ใช่คนเลว ด้วยเหตุนี้จึงวางใจ ก่อนจะแยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง
คืนวันนั้น ในศาลาเย็นของจวนเจ้าเมือง อาหารกับแกล้มสามสี่อย่าง และสุราหนึ่งกาวางไว้บนโต๊ะ เจ้าเมืองมองสองคนที่อยู่ข้างหน้า ก่อนจะเอ่ยว่า “จะว่าไปแล้ว ภูเขาหยินลูกนั้นเป็น นสถานที่ที่ชั่วร้ายมากแห่งหนึ่ง”
………………………………….
