ูลจางตกใจจนเสียสติ เอาแต่ร้องไห้โวยวายไม่หยุด ปลอบอย่างไรก็ไร้ผล ผู้เฒ่าตระกูลหลี่ตกใจจนตาเหลือก สิ้นใจไปทันที เมืองของเราก็ไม่ได้ใหญ่โต ตอนนี้ข่ าวลือแพร่ไปทั่วแล้วว่าเมืองของเรามีผีบุก ซ้ำยังเกิดหายนะด้วย!”
“ท่านเจ้าเมือง ท่านจะต้องไล่สองคนนั้นออกจากเมืองของเรา ไม่อย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง!”
“เจ้าเมือง สองคนนั้นสื่อสารกับภูตผีวิญญาณ เลี้ยงผีไว้ข้างกาย! พวกเขาคิดจะนำหายนะมาสู่เมืองของเรา!”
“ท่านเจ้าเมือง ท่านต้องไล่พวกเขาออกไป”
ฟังคำพูดของผู้คนรอบข้าง ชายวัยกลางคนอ้วนเตี้ยสูดหายใจลึกๆ ยกมือขึ้นเป็นเชิงให้เงียบ ก่อนจะมองขึ้นไปยังสองคนที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างชั้นสองของหอสุรา พร้อมตะโกนขึ้นว่า “ทั้ งสองท่านที่อยู่ด้านบน ข้าไม่สนว่าพวกเจ้าจะเป็นใครมาจากไหน ก่อนฟ้ามืดวันนี้ พวกเจ้าต้องไปจากเมืองของพวกเรา คนในเมืองของเราล้วนไม่ต้อนรับพวกเจ้า!”