ใส่ร่างของนาง นางใช้ดาบสั้นในมือต้านรับ เมื่ออาวุธทั้งสองปะทะกัน กลิ่นอายพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งบนดาบสั้นดีดกระบองเหล็กท่อนนั้นออกไป พร้อมกับร่า างของชายฉกรรจ์เซถอยหลังไปหลายก้าว
การปะทะกันครั้งนี้ ทำให้ชายฉกรรจ์สัมผัสได้ว่าพลังของเฟิ่งจิ่วลึกล้ำยากหยั่งถึง เขาถอยหลังอย่างรวดเร็ว พลางเทสิ่งมีพิษในกระบอกไม้ไผ่ออกมา จากนั้นก็สาดใส่เฟิ่งจิ่ว
ชั่วขณะที่สิ่งมีพิษเหล่านั้นสาดเข้าใส่เฟิ่งจิ่ว รอบกายของนางพลันปรากฏกำแพงไฟก่อตัวขึ้น สิ่งมีพิษเหล่านั้นถูกกำแพงไฟแผดเผาร่างกราวลงกับพื้น แม้แต่ดวงวิญญาณอาฆาตเหล่านั้นก็ไม ม่กล้าเข้าใกล้เปลวเพลิงอันแข็งแกร่ง ต่างก็หดตัวถอยไปหลบในซอกมุม
“โว้!”
หวันเหยียนสิบสามที่อยู่อีกด้านหนึ่งเบิกตากว้างด้วยความตะลึง นึกไม่ถึงว่าแม่หนูน้อยนั่นจะสู้เก่งขนาดนี้? ดูท่าเขาคงดูแคลนนางเกินไปแล้วจริงๆ
เห็นนางจัดการหญิงงามชุดดำคนนั้นได้แล้ว ซ้ำยังสู้กับชายฉกรรจ์ต่ออีก จิตใจของเขาพลันฮึกเหิมขึ้นมา ตั้งใจว่าจะรีบจบการต่อสู้โดยไว รีบจัดการหุ่นขนเขียวสองตัวนี้ แล้วค่อย ยจัดการตาแก่นั่น!
“พี่ใหญ่! เจ้าเด็กเวรนี่แข็งแกร่งเกินไป ข้าต้านทานไม่ไหวแล้ว!”
ชายฉกรรจ์ถอยหลังไปทีละก้าว บนตัวมีรอยแผ
