้ามอบจวนให้ท่านดูแล ท่านรับปากได้หรือไม่”
อาวุโสเหมยมองนางด้วยสายตาลึกซึ้ง บอกว่า “วางใจเถอะ! ข้าจะดูแลจวนให้ดี ไม่ปล่อยให้เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาแน่นอน ท่านออกไปข้างนอก ไม่ต้องห่วงเรื่องในจวนนี้”
เฟิ่งจิ่วเผยรอยยิ้ม “ดี ท่านพูดอย่างนี้ข้าก็วางใจ” นางพยักหน้า ก่อนจะลุกขึ้นยืน “ข้าต้องไปเตรียมข้าวของสักหน่อย ส่วนหัวของท่าน ระหว่างนี้รอดูไปก่อนว่าผมจะงอกขึ้นมาใหม่หรื อไม่ หากไม่งอก ข้าค่อยจัดยาให้ท่าน”
อาวุโสเหมยยิ้ม “ไม่เป็นไร เจ้าหนูนี่ชอบหัวโล้นๆ ของข้า! ผมงอกหรือไม่งอกก็ไม่เป็นไร อย่างไรเสียพวกเจ้าก็เห็นแล้ว ข้าไม่สนใจแล้วล่ะ”
“ก็ได้!” เฟิ่งจิ่วว่า ก่อนหันไปมองเหลิ่งซวง “ห้าวเอ๋อร์ถึงเวลากินข้าวแล้ว เจ้าอุ้มไปป้อนข้าวเถอะ!”
“เจ้าค่ะ” เหลิ่งซวงรับคำ ก่อนก้าวเข้าไปรับเด็กจากอาวุโสเหมย
………………………………….
