ตอนที่ 2979 หัวขโมย
หาได้ยากที่จะเจอคนที่มีวรยุทธ์เหนือนาง หากไม่เอาเขามาซ้อมมือด้วยเพื่อเพิ่มพลังต่อสู้ก็น่าเสียดายแย่
เหลิ่งหวาเห็นดังนั้น จึงเดินออกไปเรียกอาวุโสเหมยไปที่ลานประลอง
อาวุโสเหมยได้รับคำสั่งก็พึมพำออกมาอย่างจนใจ “จะซ้อมมืออีกแล้วหรือ นางสู้ข้าไม่ได้เสียหน่อย ฝึกซ้อมอย่างไรก็เหมือนเดิม” เขาส่ายหน้าขณะพูด แต่ก็ยังเดินไปที่ลานประลอง
เป็นอย่างเขาพูด เฟิ่งจิ่วสู้เขาไม่ได้จริงๆ ทั้งสองฝึกซ้อมกันทั้งบ่าย กระทั่งอาวุโสเหมยหอบด้วยความเหนื่อย “ไม่ไหวแล้วๆๆ ข้าไม่เอาแล้ว หากยังซ้อมต่อข้าคงต้องถวายชีวิตไปด้ว วยแล้ว คนแก่เช่นข้าจะเทียบกับคนหนุ่มสาวอย่างพวกเจ้าได้หรือ? เทียบไม่ได้หรอก”
เขาเอ่ย พลางถอยหลัง “ข้าต้องกลับไปพักผ่อนก่อน” เอ่ยจบก็วิ่งออกไปด้วยความเร็วราวกับทาน้ำมันไว้ใต้ฝ่าเท้า
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ สะบัดแขนทั้งสองข้างเป็นการยืดเส้น เช็ดเหงื่อบนหน้า รู้สึกสบายเนื้อสบายตัว ไม่ได้ฝึกซ้อมอย่างเต็มที่แบบนี้มานานแล้ว เพียงแต่ระดับวรยุทธ์ต่างกันจริงๆ ความเร็ว ก็ต่างกันอย่างเห็นได้ชัด การโจมตีของนางเหมือนจะช้ากว่าอาวุโสเหมยไปครึ่งก้าวเสมอ ทำให้ไม่สามารถโจมตีถึงตัวเขาได้สักครั้ง
แต่ว่า การฝึกซ้อม
