ตอนที่ 2975 ตะลึง
“อ้อ พูดจริงหรือ?”
เสียงของเฟิ่งจิ่วดังขึ้น ทั้งสองหันไปมองตามเสียง เห็นเฟิ่งจิ่วในชุดลำลองเดินสาวเท้าออกมาอย่างแช่มช้า
“นายท่าน” เหลิ่งหวาขานเรียก “ชายชราคนนี้นอนที่นี่เมื่อคืน รอบข้างไม่มีอะไรเสียหาย ไม่รู้เข้ามาได้อย่างไร”
“โอ้โห ฮูหยินอะไรกัน เป็นหญิงสาวที่รูปร่างหน้าตางดงามเหมือนเทพธิดาเดินได้นี่เอง” ชายชรายิ้มตาหยีจ้องเฟิ่งจิ่ว เขาสังเกตเฟิ่งจิ่วตั้งแต่หัวจรดเท้า “ถ้าอย่างไร ข้าเปลี่ยนเป็น เรียกว่าคุณหนูก็แล้วกัน”
เฟิ่งจิ่วเดินเข้ามา ก่อนถามชายชราคนนั้นว่า “ท่านไม่ยอมกลับ เอาแต่อยู่ที่จวนของข้าทำไมกัน ทั้งยังลักลอบเข้ามาในจวนของข้าอีก หรือคิดจะอยู่เป็นพ่อบ้านให้ข้าจริงๆ”
“ให้ข้าว ให้ที่พัก ให้เหล้า” ชายชรายิ้มตาหยีมองเฟิ่งจิ่ว “คุ้มค่ามาก”
“อยู่กับข้า มีกฎที่ไม่อาจแหกได้อยู่”
“วางใจ ข้าไม่ก่อปัญหาแน่นอน” ชายชราโบกมือกล่าว
เฟิ่งจิ่วชำเลืองมองเขา บอกว่า “ในเมื่อพูดอย่างนี้แล้ว เช่นนั้นก็ตามข้ามา!” พูดจบ ก็หมุนตัวเดินเข้าไปข้างใน
ชายชราเห็นอย่างนั้นจึงเดินตามไป เฟิ่งจิ่วเดินอ้อมค่ายกลจนมาถึงลานประลอง ก่อนกล่าวว่า “เช้าๆ อย่างนี้ข้ากำลังอยากยืดเส้นยืดสายพอดี ท่านฝึกกับข้าหน
