วญ ยกมือปิดเบ้าตาที่โดนเฟิ่งจิ่วต่อย “ข้าขอเตือนเจ้าเลยนะ อย่าเข้ามาอีก! หากเจ้ายังลงไม้ลงมืออีกล่ะก็ ข้า…ข้าจะไม่เกรงใจแล้วนะ”
“ข้าก็ไม่ได้ขอให้ท่านเกรงใจเสียหน่อย! ถึงท่านไม่ตอบโต้ ข้าก็ไม่ออมมือหรอก” เฟิ่งจิ่วว่า ก่อนจะเคลื่อนฝีเท้าแล้วตวัดกำปั้นใส่อีกครั้ง
“ได้! เจ้าบังคับข้าเองนะ!” ตาเฒ่าตะโกนด้วยความเดือดดาล มือที่คลายออกจากเบ้าตารวบรวมกลิ่นอายพลังวิญญาณ ก่อนจะเหวี่ยงหมัดออกไป
เฟิ่งจิ่วหยักยิ้มมุมปาก ทั้งสองประลองกำลังกันในลานกว้าง การประลองครั้งนี้ทำให้นางค้นพบว่าวรยุทธ์ของชายชราลึกล้ำยากหยั่งถึง นางรู้สึกว่าวรยุทธ์ของเขาเหนือกว่านาง
ผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ กลับวิ่งมาขอเป็นพ่อบ้านให้นางที่นี่อย่างไร้เหตุผลเนี่ยนะ?
เผลอแค่แวบเดียว นางก็ถูกซัดปลิวออกไปแล้ว นางหมุนตัวกลางอากาศ ก่อนจะทิ้งตัวลงบนพื้นอย่างมั่นคง เหลิ่งหวาที่ดูอยู่กลั้นหายใจ ประกายตะลึงพรึงเพริดพาดผ่านดวงตาของเขา
………………………………….
