เหลิ่งหวาโบกมือ กระแสพลังสายหนึ่งพัดผ่าน พุ่งไปทางชายชรา ในตอนนี้เองชายชราที่กำลังหลับสนิทก็พลิกตัวกระเด้งตัวขึ้น หลบการโจมตีจากเขา ขณะเดียวกันก็ขยี้ตาแล้วมองเหลิ่งห หวาอย่างไม่พอใจ ก่อนเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “เจ้าหนูคนนี้เหตุใดไม่มีมารยาทเอาเสียเลย ทำไมถึงได้ลงไม้ลงมือกับคนแก่เช่นข้าอย่างนี้ หากข้าบาดเจ็บ ข้าจะตามตอแยอยู่กับเจ้าไม่ไ ไปไหนเลยนะ”
“ท่านเข้ามาได้อย่างไร”
เหลิ่งหวาถามเขา สามารถลักลอบเข้ามาในจวนของพวกเขาได้โดยไม่ถูกใครจับได้ ชายชราคนนี้ไม่ธรรมดา เขาไม่ได้เห็นอีกฝ่ายเป็นแค่ชายชราทั่วไป
“ก็เข้ามาอย่างนี้น่ะสิ! จะเข้ามาอย่างไรได้อีก”
ชายชราเบ้ปาก สะบัดแขนเสื้อก่อนจะพูดว่า “เมื่อวานข้าก็บอกแล้ว ข้าเสนอตนเองเป็นพ่อบ้าน หากให้ข้าเป็นพ่อบ้าน จวนนี้จะไม่มีอะไรผ่านเข้ามาได้แม้แต่แมลงวันตัวเดียวเลยล่ะ เช ชื่อหรือไม่”
