บาดเจ็บจึงบอกว่า “พวกเจ้าถอยไปเถอะ!”
“ขอรับ” พวกเขาคารวะก่อนจะถอยออกไป เหลือเพียงเฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ
“ไหนว่าจะกักตัวฝึกตน เหตุใดได้ยินเสียงก็ออกมาแล้วเล่า” เฟิ่งจิ่วจับมือเซวียนหยวนโม่เจ๋อ พลางยิ้มถาม
“เจ้าหลอมยาทีก็เอิกเกริกขนาดนั้น ข้ารู้ว่าอย่างไรก็ต้องดึงดูดคนมามากมาย จึงกังวลใจไม่มีสมาธิฝึกตน อยากออกมาดูหน่อย” เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนบอกว่า “พวกเราเพิ่งมาถึงที่นี่ ยังไม่เคยมีความแค้นกับใคร คนพวกนี้เป็นใครกัน”
“ผู้ฝึกตนระดับเซียนสวรรค์สามคน เห็นได้ว่าเป็นกลุ่มอำนาจที่ไม่ธรรมดา อีกทั้งพวกเขายังบอกว่าจะจับเป็นข้า น่าจะเล็งเห็นความสามารถในการกลั่นยาของข้า ส่วนจะเป็นใครนั้น เดา ได้ยากจริงๆ” นางถอนหายใจเบาๆ “เอาเป็นว่าต่อไปต้องระวังตัวหน่อยแล้ว”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองนางก่อนจะกำชับอย่างไม่วางใจ “อย่างนั้นเจ้าต้องระวังตัวให้มากหน่อย อย่าให้คนอื่นสบโอกาสได้”
“อืม ข้ารู้” นางยิ้มบางๆ ก่อนถามว่า “ท่านยังไม่กลับไปฝึกตนในถ้ำหลังเขาอีกหรือ”
“รอก่อนเถอะ! ไม่ต้องรีบก็ได้” เพราะความเป็นห่วงจึงไม่อาจมุ่งมั่นกับการฝึกได้ แม้นางจะรับมือได้ แต่พอนึกว่าเขาไม่ได้อยู่เคียงข้างนางตอนที่มีอันตราย เขาก็