ข้าได้รับคำสั่งจากท่านพ่อ ให้มาเยี่ยมเยียนเจ้าของจวนหลังนี้ ไม่ทราบว่าจะขอพบได้หรือไม่”
“ต้องขออภัยจริงๆ นายท่านของข้ามีคำสั่ง ปิดประตูส่งแขก” เหลิ่งหวาตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ยืนมองเขาอยู่ข้างประตูจวนที่แง้มเปิดเพียงเล็กน้อย
อวี่เหวินเฮ่อท่าทางคล้ายไม่ได้แปลกใจนัก เขาเอ่ยว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ รบกวนรับของขวัญเล็กๆ น้อยๆ นี้ไปแทนด้วย” เขาพยักหน้า สั่งให้ผู้ติดตามที่อยู่ข้างหลังยื่นของขวัญให้
เหลิ่งหวายิ้มๆ “ข้าจะรายงานนายท่านแน่นอน” ขณะเดียวกันก็รับของเหล่านั้นมา
“ขอลา” อวี่เหวินเฮ่อประสานมือคารวะ เขาไม่ได้รั้งอยู่นาน หมุนตัวเดินกลับไปทันที
เหลิ่งหวาปิดประตู จากนั้นก็ถือของเหล่านั้นเดินเข้าไปข้างใน หลังจากเอาของไปวางไว้ที่ห้องเก็บของ จึงค่อยไปหาคนอื่นๆ ข้างใน แต่ตอนนั้นเอง เขากลับเห็นตู้ฝานกับหลัวอวี่เดิน ตบฝุ่นที่แขนเสื้อมาจากเรือนหลัง เหลิ่งหวาถามขั้น “มีคนบุกเข้ามาในจวนอีกแล้วหรือ?”
“อืม มีคนไม่กลัวตายบุกเข้ามาอีกสองคน นี่ก็นับเป็นคนกลุ่มที่ห้านับตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว” ตู้ฝานเอ่ย เขาสะบัดพัดในมือ “คนพวกนี้รู้ทั้งรู้ว่าบุกเข้ามาไม่ได้ก็ยังจะทำ เจ้าว่า หากไม่ใช่พวกเขาเบื่อชีวิตที
