ประลองระหว่างคนกับสัตว์ร้ายก็โหดร้ายเกินไป หากไม่ใช่ว่ามีป้ายหยกแลกชีวิต สุดท้ายก็คงต้องถูกกลืนกินทั้งเป็น” ชายชราถอนหายใจพลางส่ายหน้า
“มีสิ่งที่อยากได้ก็ต้องยอมเสี่ยงอันตราย โลกนี้ไม่มีอะไรที่ได้มาง่ายๆ อยู่แล้ว” ชายวัยกลางคนเอ่ยอย่างไม่สะทกสะท้าน ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ เขามองชายชราแวบหนึ่งก่อนถามว่า “เจ จ้าล่ะ นานขนาดนี้แล้วก็ยังหาผลรักษาอายุขัยไม่ได้อีกหรือ”
ชายชราเผยยิ้มขมขื่น ก่อนบอกว่า “เจ้าคิดว่าผลรักษาอายุขัยหาได้ง่ายเพียงนั้นหรืออย่างไร ข้าตามหามาสามปีเต็มๆ แล้ว ก็ยังไม่มีข่าวคราวเลยแม้แต่น้อย”
“ห้าร้อยปีออกดอก ห้าร้อยปีออกผล ผลรักษาอายุขัยแต่ละลูกสามารถเพิ่มอายุขัยได้หนึ่งร้อยปี ของสิ่งนี้ล้ำค่ามาก แม้จะมี เดาว่าก็คงไม่มีใครตัดใจเอาออกมาได้หรอก คงจะเก็บรักษาไว้ เป็นอย่างดี เก็บไว้ใช้เองเผื่อยามฉุกเฉิน” ชายวัยกลางคนเอ่ยเสียงเนิบ เขามองเส้นผมหงอกขาวของอีกฝ่าย ก่อนบอกว่า “ใบหน้าชรานี้ของเจ้า ใครเห็นก็คงไม่มีใครเชื่อว่าเจ้าอายุ น้อยกว่าข้าสามปี”
“สองปีนี้แก่ตัวลงไวมาก ช่วยไม่ได้นี่นา!” ชายชราถอนหายใจ ก่อนส่ายหน้าอย่างอับจนหนทาง
