ยนหยวนโม่เจ๋อ
ทั้งสองลงจากรถม้า มองพิจารณาจวนที่อยู่ตรงหน้า สายตาของเซวียนหยวนโม่เจ๋อจับต้องไปที่รูปปั้นสิงโตสองตัวที่อยู่หน้าจวน พูดขึ้นว่า “รูปปั้นสิงโตสองตัวนี้ หากมีชีวิตก็คงดีก กว่านี้”
เฟิ่งจิ่วอดยิ้มไม่ได้ “เปลี่ยนเป็นสัตว์ร้ายสองตัวมาเฝ้าประตูที่นี่? ท่านก็คิดได้นะ”
หลัวอวี่หัวเราะอย่างเบิกบาน “เจ้าตำหนัก ข้าก็คิดว่าสิงโตสองตัวนี้ดูกำยำมาก หากเปลี่ยนเป็นสิงโตจริงๆ มาเฝ้าประตูได้ คงน่าเกรงขามไม่น้อย”
“รอมีเวลาเมื่อใด ไปเดินดูในเมืองกัน ซื้อสิงโตสองตัวกลับมาเฝ้าประตูดีกว่า” เซวียนหยวนโม่เจ๋อพูดกับเฟิ่งจิ่ว
เฟิ่งจิ่วยิ้มตอบ “ได้สิ! อย่างนั้นพรุ่งนี้พวกเราไปเดินดูในเมืองกัน”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อยิ้มๆ ก่อนจะจูงมือนางเดินเข้าไปข้างใน พอเข้าไปข้างใน ฮุยหลางกับคนอื่นๆ ต่างอดไม่ได้ที่จะอุทาน “จวนหลังนี้ใหญ่มาก แล้วยังประณีตหรูหรามากด้วย”
“พวกเจ้าไปเดินดูกันเองเถอะ! เลือกที่พักกันเองเลย” เฟิ่งจิ่วบอกให้พวกเขาไปเลือกเรือนของตนเอง
“ขอบคุณนายท่าน”
“ขอบคุณภูตหมอ”
พวกเขารับคำ ก่อนจะมองหน้ากันยิ้มๆ จากนั้นก็แยกย้ายกันเดินเข้าไปด้านใน
“พวกเจ้าก็ไปเถอะ!” นางหันไปพูดกับเหลิ่งซวงและไป๋ชิงเฉิง
“นายท่าน” ตู้
