ไม้มากมายอยู่เหนือหัว ก็อดตะลึงไม่ได้ พวกเขารีบลุกขึ้นและหันไปสังเกตสภาพแวดล้อมรอบๆ “นายท่าน พวกเราอยู่ที่ไหนหรือ”
“แผ่นดินผืนนี้เรียกว่าแผ่นดินดาราจักร หรือก็คือสถานที่ที่โลกเบื้องล่างเรียกว่าโลกเบื้องบน ที่นี่คือเขตแดนของสำนักดาราครามเซียน หนึ่งในสี่สำนักเซียนใหญ่ จุดหมายปลายทางที่เรากำลังไปตอนนี้ก็คือเมืองทิศตะวันตก ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของสำนักดาราครามเซียน” เฟิ่งจิ่วบอก นัยน์ตาแฝงรอยยิ้มขณะกวาดมองผ่านพวกเขา
“เมืองสี่ทิศ?” ฮุยหลางตะลึงงัน “ที่นี่ก็มีเมืองสี่ทิศด้วยหรือ”
“อืม เมืองสี่ทิศนี้ไม่ใช่เมืองสี่ทิศนั่นหรอก ย่อมไม่เหมือนกับที่ที่เราเคยอยู่” เฟิ่งจิ่วบอก ก่อนพูดกับทุกคนว่า “เอาล่ะ พวกเจ้าก็นอนมาหลายวันแล้ว ตอนนี้ยืดเส้นยืดสายกันหน่อยก็แล้วกัน! ตอนนี้จวนในเมืองก็เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว รอพวกเราไปเข้าอยู่เท่านั้น”
ทุกคนตะลึงงัน เตรียมจวนไว้แล้วอย่างนั้นหรือ? ทำไมรวดเร็วขนาดนี้? ใครเตรียมไว้ให้กัน?
คำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัวของพวกเขา แต่กลับไม่มีใครถามออกมา สิ่งที่ควรรู้ช้าเร็วอย่างไรก็ต้องได้รู้ สิ่งที่ไม่ควรรู้พวกเขาก็ไม่ควรถาม
“เหลิ่งหวา นี่คือโฉนดที่ดิน เจ้าเก็บไว้เถอะ!” เฟิ่งจิ
