่วยื่นโฉนดที่ดินให้เหลิ่งหวา
“ขอรับ” เหลิ่งหวารับไป เขาเปิดออกดูก็พบว่าเป็นโฉนดที่ดินของจวนหลังหนึ่งจริงๆ เขาดูตำแหน่งที่ตั้งของจวนครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเก็บไว้อย่างดี
พวกเขาขยับตัวยืดเส้นยืดสาย เมื่อพลังวิญญาณขับเคลื่อนไปทั่วร่างแล้วจึงค่อยเริ่มเดินทางมุ่งหน้าไปยังเมืองสี่ทิศต่อ
ยามเที่ยง พวกเขามาถึงด้านนอกของเมืองสี่ทิศ ตอนที่เห็นตัวอักษรเหนือประตูเมือง ทุกคนก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ ที่แห่งนี้ก็คือสถานที่ที่พวกเขาจะลงหลักปักฐานเพื่อฝึกวรยุทธ์ในภายภาคหน้าอย่างนั้นหรือ?
พวกเขาทอดมองเข้าไปในเมืองจากที่ไกลๆ เห็นเพียงทัศนียภาพอันคึกคักและหรูหรา ทุกคนเดินเข้าข้างใน หลังจากเข้าประตูเมือง เหลิ่งหวาก็พูดขึ้นว่า “นายท่าน ด้านหน้ามีหอน้ำชาแห่งหนึ่ง พวกท่านไปพักดื่มชาสักถ้วยเถอะ! ข้ากับตู้ฝานจะไปหาตำแหน่งที่ตั้งจวนก่อน”
“ดี” เฟิ่งจิ่วพยักหน้า พลางกำชับว่า “ระวังตัวด้วย หากมีเรื่องอะไรพยายามอย่าใช้กำลังกับผู้อื่น กู่โม่กับหลัวอวี่ พวกเจ้าก็ไปด้วยเถอะ!”
“ขอรับ” ทั้งสี่คนรับคำ ก่อนจะแยกตัวออกไป
เวลานี้ เซวียนหยวนโม่เจ๋อพาเฟิ่งจิ่วเดินไปที่หอน้ำชา เหลิ่งซวงอุ้มห้าวเอ๋อร์เดินตามหลัง ส่วนไป๋ชิงเฉิงกับคนอื่นเดิน
