ให้อีกครั้ง
เฟิ่งจิ่วเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรับไป “ในเมื่อเจ้าว่าอย่างนี้ เช่นนั้นอาจารย์ก็จะรับไว้ก็แล้วกัน!”
“ขอบคุณอาจารย์” เขาเผยยิ้มอย่างดีใจ ก่อนถามว่า “อาจารย์ พวกท่านจะไม่อยู่ในสำนักต่อจริงหรือ”
“อืม ตั้งใจว่าอีกสองสามวันก็จะไปแล้ว” เฟิ่งจิ่วตอบ
“ไม่ทราบว่าอาจารย์อยากไปลงหลักปักฐานที่เมืองใดหรือ หากยังไม่มีที่ใดในใจ ศิษย์สามารถช่วยจัดหาให้อาจารย์ได้”
เดิมทีเฟิ่งจิ่วตั้งใจจะปฏิเสธ แต่นึกถึงที่พี่สาวของนางบอกว่าเบื้องหลังของซื่อเชวียกับมู่ซินนั้นมีอำนาจที่ยิ่งใหญ่อยู่ จึงบอกว่า “ในเมืองทิศตะวันตกที่อยู่ใกล้สำนักเซียนแห่ง งนี้มากที่สุด ได้ยินว่าเป็นเมืองที่เจริญรุ่งเรืองที่สุด หากมีคนรู้จัก เจ้าก็ให้คนหาจวนไว้ให้พวกเราสักหลังก็แล้วกัน!”
ซื่อเชวียรับคำอย่างนอบน้อม “อาจารย์วางใจ เรื่องนี้มอบหมายให้เป็นหน้าที่ของศิษย์เอง” เขาคารวะหนึ่งครั้ง จากนั้นก็รีบกลับไปสั่งให้ลูกศิษย์คนหนึ่งของเขามุ่งหน้าไปยังเมืองทิ ศตะวันตกแห่งนั้นทันที
หลังกลับเข้ามาในถ้ำ เฟิ่งจิ่วเล่าเรื่องที่สั่งให้ซื่อเชวียไปทำให้เซวียนหยวนโม่เจ๋อกับหวันเหยียนเชียนหวาฟัง สุดท้ายก็บอกว่า “เห็นเขาถามอย่างนั้น ข้าก็เลยให้เขาไปจัดการ”
