“ให้เขาจัดการก็ช่วยแก้ปัญหาไปได้ไม่น้อย ญาติของผู้อาวุโสซื่อเชวียอยู่ที่เมืองตะวันตกแห่งนั้น ขอแค่เขาออกคำสั่งก็พอ ในระหว่างนี้พวกเจ้าก็อยู่ที่นี่อย่างสบายใจไปก่อน รอ เขาจัดการทางนั้นเสร็จค่อยจากไปก็ยังไม่สาย” หวันเหยียนเชียนหวายิ้มเอ่ย ก่อนจะดื่มชาให้ชุ่มคอสักหน่อย
“อืม” เฟิ่งจิ่วรับคำ นางหันไปมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ก่อนจะถามขึ้นอีกว่า “พี่สาว ก่อนที่พวกข้าจะมา ท่านเคยเจอผู้ชายที่ชื่อโม่เฉินมาที่นี่หรือไม่”
โม่เฉินมาถึงที่นี่ก่อนพวกเขา แต่พวกเขามาถึงที่นี่สองวันแล้ว กลับไม่เคยได้ยินข่าวคราวเกี่ยวกับเขาเลย
“เมื่อครู่โม่เจ๋อก็ถามเรื่องนี้เช่นกัน ข้าไม่เคยเจอคนที่ชื่อโม่เฉิน แต่ช่วงก่อนได้ยินมาว่ามีคนลงจากบันไดสู่แดนเซียนมาเหมือนกัน เพียงแต่ไม่มีใครรู้ว่าคนคนนั้นไปไหนหลังจา ากนั้น” หวันเหยียนเชียนหวาตอบ
เฟิ่งจิ่วรู้สึกประหลาดใจ “ไม่ใช่ว่าทุกคนที่ลงจากบันไดสู่แดนเซียนจะมาปรากฏตัวที่สำนักนี้หรอกหรือ”
“โดยปกติแล้วเป็นอย่างนี้ แต่ก็มีเหตุไม่คาดคิดเกิดขึ้นบ้าง” หวันเหยียนเชียนหวาหมุนถ้วยชาในมือเล่น ก่อนยิ้มบอกว่า “หากเขาปรากฏตัวขึ้น จากนั้นก็ฉวยโอกาสตอนที่ยังไม่มีใครส สังเกตเห็นไปจากที่นี่ ย่อม
