ตอนที่ 2913 น้ำใจ
“เหรียญตราผู้สูงศักดิ์โอสถ!”
เขาอุทานด้วยความตกใจ จ้องเหรียญตราตรงหน้าอกของเฟิ่งจิ่วด้วยดวงตาเบิกกว้างอย่างเหลือเชื่อ วรยุทธ์ของนางนับว่ายอดเยี่ยมจนเรียกได้ว่าวิปริตขนาดนั้นแล้ว ทว่านอกจากวรยุทธ์ นางยังเป็นผู้สูงศักดิ์โอสถอีกอย่างนั้นหรือ?
เฟิ่งจิ่วครุ่นคิด ก่อนจะบอกว่า “ช่วงนี้กำลังยุ่ง ยังไม่มีเวลาไปสอบเทียบที่สมาคมนักเล่นแร่แปรธาตุ อย่างไรเสียก็น่าจะถึงระดับเทพโอสถแล้ว”
เมื่อได้ยินดังนั้น ซื่อเชวียก็สะท้านไปทั้งร่าง รู้สึกว่าเลือดอุ่นร้อนพุ่งขึ้นไปรวมตัวกันที่หน้าผาก “เทพโอสถ? อาจารย์ถึงระดับเทพโอสถแล้วอย่างนั้นหรือ ชะ…เช่นนั้น…” เช่นนั้นยาที่นักเล่นแร่แปรธาตุหลายคนหลอมขึ้นมาไม่ได้ นางก็สามารถทำได้น่ะสิ?
นึกมาถึงตรงนี้ เขาก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที “อาจารย์ เช่นนั้นยาทิพย์สามต้นนั้นพอหรือไม่ หากไม่พอข้าจะไปเด็ดมาให้อีก ข้ายังมีหญ้าหิมะวิญญาณพันปีอยู่อีกหนึ่งต้น อาจารย์ ข้าจะไปเอามาแสดงความกตัญญูต่อท่าน”
ซื่อเชวียสมองขาวโพลนไปหมด เดาว่าเขาคงไม่รู้ตัวว่าตนเองพูดอะไรออกมาบ้าง รู้แค่ว่าเขาได้คารวะอาจารย์ที่เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุผู้ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง ยาที่นักเล่นแร่แปรธาตุคนอื่นหลอมออกมาไม่
