ได้คารวะคนที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้เป็นอาจารย์ อาจเป็นวาสนาของพวกเขาจริงๆ
นึกถึงการกระทำเมื่อครู่ของซื่อเชวีย มู่ซินลังเลเล็กน้อยก่อนถามว่า “อาจารย์ ท่านชอบกวางวิญญาณทองม่วงสองตัวนั้นหรือ”
“อืม เจ้าตัวน้อยสองตัวนั้นไม่เลว นับเป็นสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยากจริงๆ” เฟิ่งจิ่วพยักหน้า หันกลับไปมองกวางวิญญาณทองม่วงสองตัวนั้น
มู่ซินสูดหายใจลึกๆ ก่อนบอกว่า “ในเมื่ออาจารย์ต้องตา ศิษย์ขอมอบกวางวิญญาณทองม่วงสองตัวนั้นให้อาจารย์เพื่อเป็นการแสดงความกตัญญู”
เขาเอ่ย ก่อนจะโบกมือสลายเขตอาคม กวางวิญญาณสองตัวนั้นรีบวิ่งมาอยู่ข้างเฟิ่งจิ่ว มู่ซินเห็นแล้วมุมปากกระตุกอย่างอดไม่ได้
ร้ายดีอย่างไรก็เลี้ยงมาตั้งหลายปี นึกไม่ถึงว่ากลับถูกคนที่เคยเห็นหน้ากันแค่ครั้งเดียวซื้อใจไปเสียแล้ว แล้วเขาจะไม่ปวดใจได้อย่างไร?
“ถึงแม้ข้าจะเป็นอาจารย์ของเจ้า แต่อย่างไรก็ไม่สมควรแย่งสมบัติล้ำค่าสองตัวนั้นที่เจ้าเลี้ยงไว้มาเปล่าๆ หรอกนะ” เฟิ่งจิ่วว่า ก่อนจะเหลือบมองกวางวิญญาณทองม่วงสองตัวนั้น
มู่ซินยิ้มอย่างขมขื่น “ก็เพราะกวางวิญญาณทองม่วงสองตัวนี้เป็นสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยาก ศิษย์จึงได้มอบให้อาจารย์ อาจารย์รับไว้เถอะ! ถือว่าเป็น
