ตอนที่ 2911 ร้อนใจอย่างถึงที่สุด
แต่เขาปลูกยาทิพย์พันปีสามต้นนั้นไว้ท่ามกลางยาทิพย์ต้นอื่นๆ เช่นนั้นแล้วนางแยกยาทิพย์สามต้นนั้นออกได้อย่างไร? ซื่อเชวียสงสัย ในเวลานี้เอง เขาก็เห็นศิษย์คนหนึ่งวิ่งกระ ะหืดกระหอบเข้ามา พอเห็นว่าไม่ใช่ศิษย์ในยอดเขาของตนเอง จึงถามขึ้นว่า “เจ้าเป็นศิษย์ของผู้ใด? มาทำอะไรที่นี่?”
มู่ซินหันไปมอง ก่อนถามขึ้นอย่างประหลาดใจว่า “เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”
“ศิษย์ของเจ้าหรือ” ซื่อเชวียหันไปถามมู่ซิน
มู่ซินยิ้มตอบว่า “ใช่ เป็นศิษย์ที่เฝ้ากวางวิญญาณทองม่วงที่ยอดเขาของข้าเอง” ขณะกำลังตอบคำนั้นเอง รอยยิ้มพลันแข็งค้างอยู่บนใบหน้า เขารีบกระชากคอเสื้อของศิษย์คนนั้นก่อน นถามอย่างร้อนใจว่า “เจ้าอย่าบอกนะว่าบรรพจารย์ของพวกเจ้าไปที่ยอดเขาของเราแล้ว?”
“ขะ…ขอรับ” ศิษย์คนนั้นหอบหายใจก่อนจะรีบพยักหน้า เห็นอีกฝ่ายทำหน้าตกใจจึงรีบรายงานว่า “ท่านอาจารย์ ท่านบรรพจารย์อยู่กับกวางวิญญาณทองม่วงขอรับ”
“ฟู่ว์!”
มู่ซินสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนปล่อยสาบเสื้อของศิษย์คนนั้น จากนั้นก็โบกมือพร้อมพูดราวกับปลอบใจตนเองว่า “ไม่เป็นไรๆ ที่ยอดเขาของข้าไม่ได้ปลูกยาทิพย์ไว้ อีกอย่างแม้จะมีจุดที่ เก็บสมบัติล้ำค่าไ
