ท่านอาจารย์นิสัยไม่ธรรมดา หากไปช้า ไม่แน่กวางวิญญาณทองม่วงสองตัวนั้นอาจถูกนางเอาตัวไปก็ได้”
มู่ซินได้ยินอย่างนั้นก็ร้อนใจขึ้นมา รีบก้าวเท้าเหินออกไปทันที พลางคำรามว่า “นั่นเป็นสมบัติล้ำค่าที่ข้าป้อนหยกป้อนทองมาตั้งแต่เด็กเชียวนะ ใครกล้าแย่งข้าไป ข้าจะคิดบัญชี กับคนนั้น!”
ซื่อเชวียเห็นอย่างนั้นก็รีบตามไปเช่นกัน
ทั้งสองกระวีกระวาดมุ่งหน้าไป กอปรกับท่าทางร้อนใจอย่างมากของมู่ซิน เพียงไม่นานข่าวก็แพร่ไปทั่วทั้งสำนัก บอกว่าอาจารย์ของซื่อเชวียกับมู่ซินขุดยาทิพย์พันปีสามต้นของซื่อเชว วียไป จากนั้นยังไปหากวางวิญญาณทองม่วงของมู่ซิน และดูท่าว่าจะถูกใจพวกมันเข้าแล้วด้วย…
ชั่วขณะนั้น คนทั่วทั้งสำนักพากันวิพากษ์วิจารณ์ถึงเรื่องนี้ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีศิษย์ที่อยากรู้อยากเห็นตามหลังผู้อาวุโสทั้งสองไปอีกด้วย พวกเขาตั้งใจจะไปดูเหตุการณ์คึกคักทางด้านน นั้น
มู่ซินมาถึงจุดที่เลี้ยงกวางวิญญาณทองม่วงไว้ด้วยความเร็วดุจลมกรด พอเห็นศิษย์หลายสิบคนรุมล้อมกันอยู่ข้างหน้า ก็ตะคอกเสียงเกรี้ยว “มารุมกันทำไมตรงนี้? ยังไม่รีบถอยไปอีก!”
เสียงตะคอกดังขึ้น ศิษย์พวกนั้นรีบแยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง แหวกเป็นทางเดินออกมาสายหนึ่ง
ผ
