ตอนที่ 2910 ไม่ใช่นักเล่นแร่แปรธาตุ
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ลูบกวางวิญญาณทองม่วงตัวนั้น ก่อนจะเอาห่อยามาเปิดออก “กินเถอะ! ผงเขากวางข้าขูดมาพอแล้ว ไม่ต้องขูดอีกก็ได้”
“งี๊ดๆ”
กวางวิญญาณทองม่วงตัวนั้นร้องด้วยความดีใจ มันแลบลิ้นออกมาตวัดยาที่อยู่กลางฝ่ามือของเฟิ่งจิ่วไปกิน จากนั้นก็แลบลิ้นเลียฝ่ามือของเฟิ่งจิ่ว ทำเอานางหัวเราะออกมา
“ได้ยินว่าพวกเจ้านั้นวิ่งได้เร็วมาก แสดงให้ข้าเห็นหน่อยเถอะ! พวกเจ้าลองไล่ตามข้า ดูกันว่าจะเร็วแค่ไหน” นางพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พลางตบหัวกวางสองตัวนั้นเบาๆ “เข้าใจ หรือไม่”
“งี๊ด” กวางวิญญาณทองม่วงสองตัวพยักหน้า พวกมันลุกขึ้น ครั้นลุกขึ้นมาก็สูงเกินเฟิ่งจิ่วไปแล้วครึ่งหนึ่ง
เฟิ่งจิ่วหันหน้าเหินตัวขึ้นกลางอากาศ “มาเร็ว!” สิ้นเสียง กวางวิญญาณทองม่วงสองตัวก็ไล่ตามนางไปทันที
หวันเหยียนเชียนหวาที่อยู่นอกเขตอาคมเห็นดังนั้นก็เบิกนัยน์ตางามกว้าง กวางวิญญาณทองม่วงที่ไม่ชอบให้คนเข้าใกล้กลับกำลังวิ่งไล่เฟิ่งจิ่วอยู่? นางทำอะไรกันแน่? ถึงได้ทำให้ กวางวิญญาณสองตัวเชื่อฟังได้เพียงนั้น?
อีกด้านหนึ่ง ซื่อเชวียที่ได้ยินลูกศิษย์มารายงานว่าเฟิ่งจิ่วไปที่สวนสมุนไพรของตนก็รีบมุ่งหน้าไปทันที