ตอนที่ 2904 ถกเถียง
“ข้าชิมหน่อย” เฟิ่งจิ่วกินไปหนึ่งคำ ก่อนพยักหน้า “อืม น่าจะตุ๋นด้วยไฟแรง นับจากที่เรามาถึงที่นี่แล้วสั่งให้พวกเขาเตรียมอาหาร เดาว่าคงมีเวลาไม่พอให้ตุ๋นของพวกนี้ขึ้นมาได้ ข้าว่าน่าจะเป็นอาหารที่เตรียมไว้ให้พวกผู้อาวุโสในสำนัก”
นางยิ้มๆ มองอาหารบนโต๊ะก่อนพูดว่า “นึกไม่ถึงว่าผู้อาวุโสในสำนักพวกนี้จะอยู่ดีกินดีขนาดนี้! ท่านว่าพวกเราควรอยู่ที่นี่อีกสองสามวันหรือไม่”
“หากเจ้าอยากอยู่ที่นี่ต่อ อย่างนั้นพวกเราก็อยู่ต่ออีกสักหน่อยแล้วค่อยไป” เซวียนหยวนโม่เจ๋อเอ่ย
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ นางกินรังนกไปหนึ่งถ้วย จากนั้นก็กินน้ำแกงไปอีกหนึ่งชาม ก่อนจะอุ้มห้าวเอ๋อร์ที่หลับอยู่ในห้วงมิติออกมา ขณะเดียวกันนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อก็ร่ายเขตอาคมกั้นเ เสียง ทำให้เสียงในนี้ไม่สามารถเล็ดลอดออกไปข้างนอกได้
เฟิ่งจิ่วคลายจุดลมปราณให้ห้าวเอ๋อร์ จากนั้นก็หยอกเล่นกับเขาอยู่ครู่หนึ่งจึงค่อยตักรังนกป้อนเขา มองดูลูกชายที่ตัวอวบอ้วนขาวเนียน เฟิ่งจิ่วอดที่จะเผยรอยยิ้มออกมาไม่ได้ “เจ จ้าหนูนี่อีกหน่อยจะกลายเป็นหมูน้อยหรือไม่นะ”
“ไม่หรอก หากเขาโตขึ้นอีกหน่อย พวกเราก็ค่อยสอนเขาฝึกวรยุทธ์” เซวียนหยวนโม่เจ๋อบอก ก่อนดู
