ตอนที่ 2902 สมบัติมีค่า
“ขอรับ ซื่อเชวียขอลา” เขาคารวะ ก่อนจะถอยออกไป
หลังจากเขาถอยออกไปได้ไม่นาน หวันเหยียนเชียนหวาก็มาถึง “เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์”
“พี่สาว!” เฟิ่ง่จิ่วได้ยินเสียงฝีเท้าเดินมา พอเห็นนางก็รีบดึงให้เข้าไปในถ้ำ ก่อนยิ้มกว้างบอกว่า “พี่สาว เมื่อครู่ไม่มีโอกาสได้อยู่ด้วยกัน มา พวกเราเข้าไปข้างในกัน”
เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์?
เซวียนหยวนโม่เจ๋อได้ยินสามคำนี้ กอปรกับนึกถึงพฤติกรรมจู่โจมหน้าอกของเฟิ่งจิ่วเมื่อครู่ของนาง สีหน้าก็พลันดำทะมึน เป็นหญิงสาวเหมือนกัน เหตุใดต้องเรียกกันเสียสนิทสนมปานนั้น ?
ครู่ต่อมา ก็เห็นเงาร่างสีแดงสองเงาเดินมา เขาลุกขึ้น ก่อนพูดกับหวันเหยียนเชียนหวาว่า “เชิญนั่ง”
ครั้นเห็นเขา หวันเหยียนเชียนหวาก็หันไปยิ้มกับเฟิ่งจิ่ว “เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ เขาเป็นบุรุษของเจ้า เจ้าก็เรียกข้าว่าพี่สาวแล้ว เขาก็ควรเรียกข้าว่าพี่สาวด้วยหรือไม่”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อมุมปากกระตุก หนังตาเต้น ก่อนจะพูดกับกับทั้งสอง “พวกเจ้าคุยกันเถอะ! ข้าไปพักผ่อนก่อน”
เฟิ่งจิ่วรับคำยิ้มๆ ก่อนจะดึงหวันเหยียนเชียนหวานั่งลง “ท่านพี่ ท่านก็อย่าแกล้งเขาเลย ท่านดูเขาเหมือนคนที่จะเรียกใครว่าพี่สาวได้หรือ จริงสิ ท่านมา
