วค่อยไป” เฟิ่งจิ่วยิ้มเอ่ย ขณะเดียวกันก็พิจารณาถ้ำตรงหน้าด้วย
“ดี” เซวียนหยวนโม่เจ๋อเผยรอยยิ้มขณะตอบรับ ก่อนจะพาเฟิ่งจิ่วเดินเข้าไปข้างใน ส่วนซื่อเชวียกับมู่ซินที่อยู่ข้างหลังก็เดินตามมาเช่นกัน
“อาจารย์ ไว้ข้าจะส่งลูกศิษย์สองคนมาคอยปรนนิบัติ หากอาจารย์ต้องการอะไร สั่งศิษย์ชั้นล่างเหล่านั้นให้ไปทำได้”
“อืม” เซวียนหยวนโม่เจ๋อรับคำ เขาจูงมือเฟิ่งจิ่วเดินไปข้างใน ก่อนหันไปเอ่ยกับสองคนข้างหลัง “ให้คนเตรียมอาหารมาหน่อย อีกอย่างตอนที่พวกข้าอยู่ที่นี่ หากไม่มีคำสั่งก็ห้ามเข้ ามาในถ้ำ”
“ขอรับ” ทั้งสองรับคำ พวกเขามองหน้ากันแวบหนึ่ง มู่ซินถอยออกไปก่อน เพื่อหาคนมาคอยปรนนิบัติทำงานจิปาถะ
ซื่อเชวียตามหลังทั้งสองคนไป เห็นสองคนที่เดินจูงมืออยู่ข้างหน้า อดไม่ได้ที่จะลอบทอดถอนใจ นึกไม่ถึงเลยจริงๆ! วันหนึ่งเขาจะพ่ายแพ้ให้กับอาจารย์ที่เด็กกว่าตนขนาดนี้ สองคนน นี้มีวรยุทธ์เหนือชั้นกว่าเขาเสียอีก
เฟิ่งจิ่วมองสำรวจภายในถ้ำ ก่อนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “ข้างในนี้ดูกว้างขวางมาก เอาล่ะ! เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน เจ้ากลับไปก่อนเถอะ! ไม่ต้องคอยตามพวกข้าแล้ว”
………………………………….
