?
นัยน์ตางามหันไปมองเซียนทั้งสี่ เห็นพวกเขาแต่ละคนมีสีหน้าตะลึงค้าง เห็นได้ชัดว่ายังไม่ได้สติ
หวันเหยียนเชียนหวาที่ยืนอยู่มุมหนึ่งข้างล่างเวทีเองก็ยิ้มกว้างเหมือนดอกไม้แย้มบาน นางชอบมาก พวกเขาไม่เพียงมีลูกศิษย์ที่แข็งแกร่งเพิ่มมามองคน ยังชนะเดิมพันได้ทรัพย์สินมามากมาย แล้วก็ได้ชื่อเสียงอันเลื่องลือในสี่สำนักมาครองด้วย
เวลานี้ เซียนผู้หนึ่งที่เป็นเจ้าภาพลุกขึ้นมา ก่อนเดินมาหยุดตรงหน้าเซวียนหยวนโม่เจ๋อและเฟิ่งจิ่ว กล่าวว่า “นี่สินะที่เขาเรียกว่าคลื่นลูกใหม่แซงคลื่นลูกเก่า ทั้งสองช่างน่าทึ่งยิ่งนัก”
“ท่านเซียนชมเกินไปแล้ว” เฟิ่งจิ่วเอ่ยรับ หันไปมองสองคนที่ยืนอยู่ข้างล่างเวที ก่อนพูดขึ้นว่า “ซื่อเชวีย มู่ซิน ยังไม่รีบไปเตรียมถ้ำไว้ให้อาจารย์พักผ่อนอีกหรือ”
สองคนที่ยืนอยู่ข้างล่างพลันได้สติ “ขอรับ เชิญอาจารย์ทั้งสองตามศิษย์มา” พวกเขาสองคนมองท่านเซียนที่ยืนอยู่บนเวที ประสานมือคารวะและกล่าวว่า “ท่านเซียน พวกข้าขอพาอาจารย์ทั้งสองไปพักผ่อนก่อน”
“ไปเถอะ!” เซียนผู้นั้นไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดีในเวลานี้ ทำได้เพียงปล่อยพวกเขาไป
………………………………….
