รู้ พริบตาต่อมา เหตุการณ์หลังจากนั้นทำให้เขาตกใจจนแทบกระโดดโหยง
ยามที่สัตว์ร้ายสองตัวซึ่งเกิดจากเปลวไฟของเฟิ่งจิ่วปะทะกับหมาป่าพายุของมู่ซิน กระแสพลังสองขุมพุ่งชนกัน เกิดเป็นกระแสลมแรงและแรงกดดัน เสียงลมและเสียงเปลวไฟดังสนั่น ราวกับ บเสียงคำรามของมังกรคลั่งที่ชวนอกสั่นขวัญหาย
เขามองพายุหมาป่ากลืนกินเปลวไฟในคำเดียวจากนั้นก็โถมกระโจนใส่เฟิ่งจิ่ว แต่ใครจะรู้ว่าในพริบตาต่อมา หมาป่าพายุสองตัวกลับถูกเปลวไฟแผ่ปกคลุม จากสองรวมกันกลายเป็นหมาป่าเพลิง งหนึ่งตัว ก่อนจะหันเปลี่ยนทิศพุ่งใส่มู่ซินแทน
“ซี๊ด! เป็นไปไม่ได้!”
มู่ซินตกตะลึง เขาคิดจะถอยหลัง แต่แม้เขาจะถอยด้วยความเร็วแค่ไหน ก็ยังเร็วสู้หมาป่าเพลิงที่เกิดจากกระแสพลังสองขุมรวมตัวกันไม่ได้ เปลวเพลิงนั่นพุ่งเข้ามาใส่เขาแทบจะในชั่วพริ บตา
ในช่วงเวลานั้นเอง ร่างกายของเขามีพายุคลั่งลูกหนึ่งห่อหุ้มคุ้มกันเอาไว้ และพยายามที่จะทำให้หมาป่าเพลิงที่กระโจนเข้ามากลายเป็นเถ้าถ่าน แต่ทว่า พายุคลั่งที่ห่อหุ้มรอบกายเขาท ทำได้เพียงรักษาชีวิตของเขาในชั่วอึดใจนั้น และลดความรุนแรงของการโจมตีครั้งนี้ให้เบาลงเท่านั้น
“วืด! วืด!”
พลังและเปลวเพลิงอันแข็งแกร่งโจมตีเข้ามา
