พุ่งทะลุผ่านพายุคลั่งลูกนั้นก่อนจะกระแทกร่างของมู่ซินอย่างเต็มแรง เปลวเพลิงขยายใหญ่ขึ้นก่อนลุกไหม้ที่ชายเสื้อคลุมของเขา แรงกระแทก กของพลังนั่นทำให้ร่างของเขากระเด็นถอยหลังไปหลายจั้ง
“ซี๊ด! อ๊าก! ร้อนจะตายแล้ว!”
มู่ซินร้องตกใจ เขารีบดับไฟแต่กลับพบว่าไม่สามารถทำได้ จึงตัดสินใจถอดเสื้อคลุมออกทันที ก่อนจะปัดไฟบนตัวออก แต่ถึงอย่างนั้นขนคิ้วของเขาก็ยังถูกเผาไหม้ ใบหน้าน่าเกรงขามเวลานี กลับดำมอมแมม สภาพสะบักสะบอมไม่น้อย ผู้ชมเบื้องล่างต่างก็ตะลึงตาค้างไปตามๆ กัน
“ปะ…เป็นไปได้อย่างไร?”
เพียงกระบวนท่าเดียว ถึงขั้นทำให้ผู้อาวุโสมู่ซินตกอยู่ในสภาพสะบักสะบอมได้เช่นนี้? ทำเอาผู้อาวุโสมู่ซินที่ปกติมีบุคลิกเคร่งขรึมน่าเกรงขามเวลานี้กลับสวมแค่เสื้อด้านในสีขาวยืนอย ยู่บนเวที พร้อมทั้งยกมือลูบขนคิ้วและสำรวจเส้นผมตนเอง สภาพมอมแมมสะบักสะบอมนั่น ทำให้พวกเขาอดกลั้นขำไม่ได้
แต่พอเห็นสีหน้าดำทะมึนของเขา พร้อมทั้งคิดว่าหากหัวเราะออกมาในเวลานี้เขาจะต้องรู้สึกอัปยศมากเป็นแน่ จึงได้แต่กลั้นหัวเราะต่อไป และพยายามเบนสายตามองไปทางอื่น
ขณะเดียวกัน เซวียนหยวนโม่เจ๋อที่เห็นเหตุการณ์นั้นก็เพียงหยักยิ้มมุมปาก ละสายตาจากเฟิ่งจิ่ว ก่อ
