ทำให้นางโกรธ เขาลอบทอดถอนใจ เด็กคนนี้แค่ก้าวเดียวก็สามารถก้าวข้ามประตูแสงนิลได้แล้ว แต่ ก็ไม่ยอมข้ามมา เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนที่จะยอมก้มหัวให้ใครง่ายๆ
และเพราะเข้าใจจุดนี้ พวกเขาจึงอยากจะรับมาเป็นศิษย์ของตนเอง แต่ใครจะรู้ วันนี้พวกเขามาถึงตอนงานประลองประจำปีของสี่สำนักใหญ่พอดี ยามนี้ยังเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นอีก ดูท่าพวก กเขาคงรั้งคนคนนี้เอาไว้ไม่ได้เสียแล้ว
นึกมาถึงตรงนี้ เขาพยักหน้า “ในเมื่อเจ้าพูดอย่างนี้ ก็ได้! ข้าก็จะไม่บังคับพวกเจ้าแล้ว”
ผู้อาวุโสที่เป็นหญิงงามเห็นสถานการณ์จึงเอ่ยว่า “ข้าก็จะไม่บังคับพวกเจ้าเหมือนกัน แต่เฟิ่งจิ่ว ที่เขาของข้าดีมากจริงๆ นะ เจ้าจะไม่พิจารณาอีกหน่อยจริงๆ หรือ”
“ขอบคุณผู้อาวุโส ไม่จำเป็นต้องพิจารณาแล้ว” นางส่ายหน้าปฏิเสธ
“อย่างนั้นก็ได้! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะส่งพวกเจ้าลงเขาเอง!” ผู้อาวุโสหญิงงามเสนอตัว ขณะกำลังจะจากไป ก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
“ช้าก่อน!”
ผู้อาวุโสคนหนึ่งลุกขึ้น เดินเอามือไพล่หลังเข้ามา ก่อนเอ่ยว่า “หากปล่อยคนที่ทำร้ายผู้อาวุโสในสำนักของเราไปง่ายๆ เช่นนี้ สำนักของเราจะไม่กลายเป็นตัวตลกหรือ!”
“ทำไม? คิดจะรั้งพวกข้าไว้ไม่ให้ไปเช่นนั้นหรือ พวกท่าน
