ยากเจออาจารย์อาหวันเหยียนมานานแล้ว ในที่สุดวันนี้ก็จะได้เชยชมใบหน้าอันงดงามของอาจารย์อาหวันเหยียนแล้ว!”
เหล่าลูกศิษย์ที่อยู่ข้างล่างต่างก็แตกตื่นฮือฮา สถานการณ์ที่ตอนแรกเงียบงันแปรเปลี่ยนเป็นคึกคัก แต่ละคนหันไปมองทางต้นเสียง
เฟิ่งจิ่วที่ยืนอยู่ข้างเซวียนหยวนโม่เจ๋อได้ยินเสียงนั้นก็ให้รู้สึกคุ้นหู ขณะกำลังครุ่นคิด ก็เห็นเงาร่างสีแดงขี่หงส์เซียนเข้ามา ชายกระโปรงสีแดงปลิวสะบัดตามแรงลม เส้นผมสี หมึกสยายเบาๆ มองแวบแรก เฟิ่งจิ่วก็พลันตื่นเต้นดีใจ รีบโบกมือเรียกผู้มาใหม่ทันที
“พี่สาว!”
ผู้มากลับเป็นหวันเหยียนเชียนหวา คนที่นางร่วมสาบานเป็นพี่น้องด้วย! มิน่าเล่านางถึงไม่เคยได้ยินข่าวคราวของอีกฝ่ายเลย ที่แท้นางก็มาที่นี่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นนึกไม่ถึงเลยว่า จะมาเจอกันที่นี่
เซวียนหยวนโม่เจ๋อได้ยินคำพูดของเฟิ่งจิ่วจึงหันไปมองหญิงคนนั้น หวันเหยียนเชียนหวา อาจิ่วเคยเล่าให้เขาฟังว่านางเป็นพี่สาวร่วมสาบาน เพียงแต่แม้เวลาผันผ่านก็ยังไม่มีวาสนา าได้พบกัน นึกไม่ถึงว่าจะได้มาเจอกันที่นี่
แต่ก่อนอาจิ่วเล่าให้ฟังว่าหวันเหยียนเชียนหวาเป็นคนดีมาก ยามนี้เมื่อเพ่งมอง หญิงสาวในชุดสีแดงบนหลังหงส์เซียนนั้นนับเป็
