ลางเวที สายตาคมกริบจ้องไปที่เซวียนหยวนโม่เจ๋อ “เจ้ากล้ารับคำท้าของข้าหรือไม่!”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อยังไม่ทันเอ่ยปาก เฟิ่งจิ่วที่เป็นคนรักพวกพ้องก็ไม่ยอมทนแล้ว นางแค่นเสียงอย่างเย้ยหยัน เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าผู้อาวุโสคนนั้น ก่อนเอ่ยแดกกันว่า “ดูไม่ออกเ เลยจริงๆ นะ!”
“ดูอะไรไม่ออก?” ผู้อาวุโสคนนั้นหันมาจ้องเฟิ่งจิ่วที่แต่งตัวเป็นผู้ชายก่อนขมวดคิ้วเล็กน้อย เป็นหญิงแท้ๆ แต่กลับแต่งตัวเป็นชายเช่นนี้ ช่างไม่อยู่กับร่องกับรอยเสียจริง
เฟิ่งจิ่วมองเขาด้วยหางตา ก่อนจะเอ่ยลอยๆ ว่า “ดูไม่ออกเลยว่าท่านจะหน้าหนาขนาดนี้น่ะสิ!”
“เจ้า!” ผู้อาวุโสคนนั้นเดือดดาล คิดจะใช้กำลัง แต่นึกถึงว่าอีกฝ่ายเป็นหญิง หากใช้กำลังกับนางมีแต่จะทำให้เสียหน้า จึงแค่นเสียงตำหนิออกมา “เจ้าสามหาว!”
แรงกดดันของผู้แข็งแกร่งระดับเซียนสวรรค์พุ่งออกไปที่เฟิ่งจิ่ว ราวกับต้องการใช้แรงกดดันบีบคั้นนาง แต่ใครจะรู้ว่า หลังจากที่แรงกดดันของเขาพุ่งออกไป หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้ายั งคงยืนอยู่ด้วยสีหน้าปกติดังเดิม หนำซ้ำยังยักคิ้วมองเขาอย่างดูแคลน สายตานั้นทำให้เขายิ่งโกรธเกรี้ยว
น่าชังยิ่งนัก! เหตุใดผู้ฝึกตนหญิงคนนี้จึงไม่กลัวแรงกดดันของเขา? ผู้ฝึกตนหญ
