“รีบดูเร็ว นางเป็นอย่างไรบ้าง”
ฟั่นหลินสำรวจดูครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยด้วยสีหน้าหนักใจ “จิตใจสับสน เลือดลมแปรปรวน โชคดีที่ถูกนายท่านส่งตัวลงมา ไม่เช่นนั้นคงเคราะห์ร้ายแน่แล้ว”
ได้ยินดังนั้น สีหน้าของทั้งสองพลันแปรเปลี่ยน ร้ายแรงถึงเพียงนี้เลยหรือ? หากตอนนั้นพวกเขาไม่ลงมา ก็จะเป็นเหมือนกันกับนางตอนนี้ใช่หรือไม่?
บนบันไดสู่แดนเซียน เหลิ่งซวงกับฮุยหลางรวมถึงอิ่งอีอยู่ห่างกันออกไปเพียงไม่กี่ขั้น ตอนนี้พวกเขาเดินมาถึงขั้นที่เจ็ดสิบกว่าแล้ว พวกหลัวอวี่ที่ดูอยู่ข้างล่างอดที่จะถลึงต ตาไม่ได้
“เจ้าพวกนั้น…เหตุใดแต่ละคนล้วนแกร่งกว่าพวกเราถึงเพียงนั้น?” จำต้องยอมรับว่าพอเฝ้าดูมาถึงตรงนี้ หัวใจของเขาเริ่มที่จะกระวนกระวายขึ้นมาแล้ว ในฐานะหัวหน้าองครักษ์เฟิ่ง ไม่ต้องบอ อกก็รู้ว่ามีวรยุทธ์ที่ไม่เลว แต่พอเอาเข้าจริงกลับเทียบสองพี่น้องเหลิ่งซวงเหลิ่งหวาไม่ได้หรือนี่?
มิหนำซ้ำ แม้แต่ฮุยหลางที่ปกติไม่ค่อยเอาจริงเอาจังยังมีจิตที่แน่วแน่กว่าพวกเขาอีก นะ…นี่มันน่าตกใจเกินไปแล้ว
ฟั่นหลินมองพวกเขาที่อยู่บนบันไดสู่แดนเซียน ก่อนบอกว่า “เหลิ่งซวงติดตามนายท่าน คงไม่ต้องพูดอะไรมาก อิ่งอีเป็นหัวหน้าองรักษ์ของเจ้าตำหนัก ย่
