เจ้าดูสิ พวกเขาแต่ละคนล้วนแข็งแกร่งกว่าพวกเรา เห็นแล้วก็อยากลองขึ้นไปอีกค ครั้ง แต่เจ้าตำหนักบอกว่าถึงพวกเราขึ้นไปอีกก็ไม่มีประโยชน์แล้ว”
พูดมาถึงตรงนี้ หลัวอวี่ก็ถอนหายใจก่อนเอ่ยอีกว่า “ใช่แล้ว เจ้าตำหนักให้พวกเจ้าไปทางนั้น เดาว่าคงอยากให้พวกเจ้าลองดู พวกเจ้าฟังพวกข้าให้ดี นายท่านบอกว่าแม้จะเดินโดยใช้พลั ง แต่ตอนเดินขึ้นไป จะให้ดีอย่าคิดว่าตนเองถึงขีดจำกัดแล้ว ไม่เช่นนั้นจะเหมือนพวกเราได้”
ทั้งสองยิ้มรับ “พวกข้าเข้าใจแล้ว”
“อีกอย่าง ตอนขึ้นบันไดสู่แดนเซียนต้อง…” พวกเขาบอกสิ่งที่เฟิ่งจิ่วบอกพวกเขามาก่อนหน้านี้ ก่อนจะเอ่ยทิ้งท้ายว่า “พวกเจ้าไปเถอะ! พวกเราดูไฟเอง”
“ได้” ทั้งสองพยักหน้า ก่อนเดินไป
เมื่อมาถึง พวกเขาคารวะเซวียนหยวนโม่เจ๋อพลางเรียก “เจ้าตำหนัก”
“อืม พวกเจ้าก็ลองขึ้นไปสักครั้งเถอะ!” เซวียนหยวนโม่เจ๋อเอ่ย ก่อนจะสั่งให้พวกเขาลองขึ้นบันไดสู่แดนเซียนดูสักครั้ง
“ขอรับ” ทั้งสองรับคำ ก่อนจะเดินไปทางบันไดสู่แดนเซียน
