แล้วน่ะสิ?
พวกหลัวอวี่เฝ้าระวังอยู่รอบๆ เหลิ่งหวากำลังย่างเนื้อ เหลิ่งซวงต้มข้าวต้มให้ห้าวเอ๋อร์ แม้พวกเขามีกันไม่เยอะ แต่กลับมีจำนวนคนพอดีกับงาน อีกอย่างพอเข้ามาที่นี่ พวกเขาก็ไ ไม่ได้เจอการโจมตีจากสัตว์ร้ายหรือสิ่งอื่นใด
อย่างไรเสียก็มีเซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วอยู่ สัตว์ร้ายทั่วไปไม่กล้าเข้าใกล้พวกเขาอยู่แล้ว
ทว่าสัตว์ร้ายนั้นไม่กล้าเข้าใกล้ แต่กลับมีทหารรับจ้างกลุ่มหนึ่งที่ไม่ดูตาม้าตาเรือตามกลิ่นหอมของอาหารมา โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาเห็นกลุ่มที่มีกันอยู่เพียงสิบกว่าคน อีกทั้งยังมี เด็กและผู้หญิงอีกสามคน ก็ยิ่งไม่เห็นอยู่ในสายตา
“ฮ่า นี่สหาย พวกเจ้ากำลังย่างอะไรกันอยู่หรือ กลิ่นหอมทีเดียว” ทหารรับจ้างรูปร่างกำยำคนหนึ่งเดินเข้ามา แต่สายตากลับจับจ้องไปที่เฟิ่งจิ่ว ไป๋ชิงเฉิงและเหลิ่งซวง
ในสถานที่แบบนี้ นับว่าหาโฉมตรูที่งดงามถึงเพียงนี้ได้ยากนัก บุคลิกของสตรีสามนางนี้ ล้วนงดงามกระชากวิญญาณ โดยเฉพาะสตรีชุดแดงนางนั้น…
………………………………….
