ตอนที่ 2863 โรคเก่า
เห็นอีกฝ่ายไม่พูดอะไร หลิงเทียนอวี่ก็ลังเลเล็กน้อย โดยเฉพาะเมื่อเห็นเงาร่างสีแดงที่ยืนอยู่บนหอสุราชัดขึ้นเรื่อยๆ หัวใจของเขาก็ยิ่งบีบรัด
คงไม่ใช่ว่าเป็นเฟิ่งจิ่ว โรคจิตคนนั้นจริงๆ หรอกกระมัง?
เขาดึงสายบังเหียนม้า จ้องขึ้นไปบนหอสุราโดยไม่ยอมเข้าไปใกล้อีก แต่เพราะทัศนวิสัยถูกบดบัง จึงมองเห็นไม่ค่อยชัด แต่ในขณะที่เขากำลังจะละสายตาออกไปนั้นเอง กลับเห็นเงาร่างสีแดง งชะโงกตัวออกมาข้างนอก ยืนพิงราวกั้นอย่างสบายใจ ตอนที่เห็นหน้าคนคนนั้นชัดๆ เขาก็อุทานออกมาด้วยความตกใจจนถึงขั้นตกจากหลังม้าเลยทีเดียว
“เจ้าเมืองน้อย”
ทุกคนนึกไม่ถึงว่าอยู่ดีๆ เขาจะตกจากหลังม้า ต่างก็รีบเข้าไปประคอง
“ไป ไปเร็ว!” เป็นโรคจิตคนนั้นจริงๆ ด้วย! เป็นเฟิ่งจิ่วนั่นจริงๆ! ไม่ได้การ เขาต้องรีบหันหลังกลับ หากถูกเห็นเข้าต้องไม่ได้กลับไปแน่ๆ
“คุณชาย ไม่ไปแล้วหรือ” ตู้ฝานหันกลับมามองด้วยความประหลาดใจ
“อะแฮ่ม” หลิงเทียนอวี่กระแอม บอกว่า “จู่ๆ ข้าก็นึกขึ้นมาได้ว่ามีเรื่องต้องสะสาง เรื่องวันนี้ให้แล้วกันไป เร็วเข้า ไปๆๆ”
“หลิงเทียนอวี่ โรคเก่าของเจ้ากำเริบอีกแล้วหรือ”
บนชั้นสอง เฟิ่งจิ่วเห็นหลิงเทียนอวี่ที่ลุกลี้
