ย่างอื่นก่อนเถอะ! เสร็จแล้วค่อยกลับมาหาข้าก็ได้”
เหลิ่งหวาเสนอว่า “เช่นนั้นตู้ฝานก็ไปกับชิงเฉิงแล้วกัน! ข้าอยู่ช่วยที่นี่เอง”
“ก็ดีเหมือนกัน” ตู้ฝานพยักหน้า ก่อนจะไปซื้อของอย่างอื่นกับไป๋ชิงเฉิง
นายท่านให้ถุงฟ้าดินที่ใส่ศิลาดารากับพวกเขาคนละถุง ด้วยเหตุนี้ พวกเขาแต่ละคนจึงมีศิลาดาราติดตัวไม่น้อยเลยทีเดียว
ตู้ฝานกับไป๋ชิงเฉิงซื้อของในร้านค้า หลังเดินถนนหลายเส้น พวกเขาก็ซื้อของที่ต้องการครบหมดแล้ว ขณะกำลังจะเดินกลับ ก็เห็นชายชุดผ้าไหมบนหลังม้ากำลังจ้องมาที่ไป๋ชิงเฉิงในชุ ดสีขาว
ตู้ฝานขมวดคิ้วเล็กน้อย เขามองชายชุดผ้าไหมแวบหนึ่ง แต่กลับไม่ได้พูดอะไร เพียงขยับตัวมาบังสายตาของคนผู้นั้นเอาไว้ พวกเขาไม่อยากหาเรื่องสร้างศัตรู
“ยืนขวางทำไม หลีกไป!” ชายชุดผ้าไหมบนหลังม้าขมวดคิ้วตะคอกใส่ เขากำลังมองหญิงสาวที่หน้าตางดงามคนนั้น ไม่ใช่ชายถือพัดท่าทางเหมือนบัณฑิตคนนี้
“หึๆ คุณชายช่างเผด็จการยิ่งนัก” ตู้ฝานยิ้ม เขาไม่ได้หลีกทางแต่อย่างใด เพียงจ้องชายชุดผ้าไหมที่มองลงมาจากบนหลังม้า ก่อนพูดอีกว่า “พวกเราไม่ได้ขวางทางคุณชาย หากคุณชายจะผ่าน นทาง เช่นนั้นก็ผ่านไปเสียเถอะ!”
เขาดึงไป๋ชิงเฉิงให้เบี่ยงตัวเปิดทาง ทำ
