โบกไปมาเบาๆ วางท่าสง่างาม
“อีกอย่าง ข้าชำนาญวิชาค่ายกล ส่วนน้องสาวของข้าที่อยู่ตรงนี้ชำนาญวิชากระบี่ น้องชายอีกสองคน คนหนึ่งชำนาญวิชาแพทย์ อีกคนปราดเปรื่องรอบคอบ” ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มประดับ ยิ้ม มถามว่า “คุณชายจะรับไว้หรือไม่”
“รับ! รับอยู่แล้ว! รีบพาข้าไปดูเร็ว”
ชายชุดผ้าไหมยกยิ้ม มือใหญ่โบกสั่งตู้ฝานให้นำทาง ผู้ฝึกตนระดับปราชญ์เซียนสิบกว่าคนหลีกทางให้โดยปริยาย จากนั้นก็เดินตามสองคนข้างหน้าไปยังถนนข้างๆ
ในร้านขายยา หลังจากช่วยฟั่นหลินบรรจุยาที่บดเสร็จแล้วใส่ขวด เหลิ่งหวาก็นำศิลาดาราไปชำระค่าใช้จ่าย เถ้าแก่ร้านมองพวกเขายิ้มๆ
“คุณชายทั้งสอง ไม่ทราบยาของพวกท่าน จะสามารถขายให้พวกข้าสักห่อหรือไม่” เถ้าแก่ร้านถาม
ฟั่นหลินส่ายหน้ายิ้มๆ “ของพวกนี้เอาไว้ใช้ ไม่ขาย”
เถ้าแก่ที่แอบมองอยู่ข้างๆ มาเกือบครึ่งวันได้ยินคำตอบก็ร้อนใจขึ้นมา “ข้ายอมจ่ายสองเท่าของราคา ที่จริงข้าเห็นคุณชายผสมยาไม่ค่อยเหมือนกับของร้านเรา ฉะนั้นจึงอยาก…”
“เรื่องนี้แม้จะให้ท่านไป พวกท่านก็ผสมออกมาไม่เหมือนกับของข้า” ฟั่นหลินยิ้มพลางอธิบายว่า “นอกจากสมุนไพรพวกนั้น ข้ายังใส่สมุนไพรอย่างอื่นลงไปด้วย แม้ท่านจะเอาไปให้นักปรุงย ยา
