ตอนที่ 2857 ไม่รับเหรียญทอง
เฟิ่งจิ่วได้ยินคำตอบก็ยิ้ม “สำหรับผู้ฝึกเซียน เวลาเปรียบเสมือนสายน้ำที่ไหลผ่าน เวลาเพียงไม่กี่ปีหรือแม้แต่หลายสิบปีก็ผ่านไปไวราวกับชั่วพริบตา ยิ่งไปกว่านั้น การแยกจากกันในวันนี้ ก็เพื่อพบกันใหม่ในวันหน้าไม่ใช่หรือ”
เฟิ่งเยี่ยก้มหน้า ไม่กล่าวอะไร แม้จะพูดเช่นนี้ แต่การแยกจากกันใกล้เข้ามาแล้ว อย่างไรก็ยังอดที่จะรู้สึกอาลัยอาวรณ์ไม่ได้
ขณะที่เรือบินแหวกผ่านชั้นเมฆ เวลาก็ล่วงเลยไปหลายวันแล้ว พวกเขามาถึงเขาอู๋ถงที่อาจารย์ของเฟิ่งเยี่ยอยู่ แต่กลับไม่ได้ลงจอด ตอนที่ไปถึงประตูทางเข้า พวกเขาให้เฟิ่งเยี่ยกับจ้าวหยางขี่กระบี่เหาะลงไป
“ไปเถอะ! กลับไปฝึกตนให้ดี ไม่ต้องคิดอย่างอื่นแล้ว เชื่อฟังคำสั่งสอนของอาจารย์พวกเจ้า ภายหน้าหากฝึกตนสำเร็จแล้วค่อยกลับไปเยี่ยมบ้าน หรือไปท่องโลกภายนอกก็ได้เช่นกัน” เฟิ่งจิ่วลูบหัวทั้งสอง
“อืม พวกเราจะตั้งใจ” ทั้งสองพยักหน้า ก่อนจะหมุนตัวขี่กระบี่เหาะลงไป
“พวกเจ้าเองก็ต้องรักษาตัวด้วยนะ” เฟิ่งเยี่ยหันกลับมาโบกมือให้ เงาร่างของเขาค่อยๆ ไกลออกไป กระทั่งกลับถึงเขาอู๋ถง
เห็นพวกเขากลับไปถึงอย่างปลอดภัย พวกเฟิ่งจิ่วจึงนั่งเรือบินจากไป ครั้งนี้พวกเขามุ่งหน้าตรงไปยังจ
