ตอนที่ 2846 สุรามงคล
“ก็มีแต่เจ้าที่ชอบกินอาหารแผงลอยข้างทางเช่นนี้ สตรีตระกูลผู้ดีทั่วไปคงไม่มีใครมาที่แบบนี้” เซวียนหยวนโม่เจ๋อพูดขึ้น ถอดหน้ากากเก็บในห้วงมิติ จากนั้นจึงยกน้ำแกงหวานขึ้นดื ม
เขาไม่ค่อยชอบของหวาน แต่เหมือนเฟิ่งจิ่วจะชอบมาก
“หมายความว่าข้าไม่ใช่มนุษย์ปกติหรือ” เฟิ่งจิ่วถามยิ้มๆ “ข้ารู้ว่าท่านไม่ชอบกินหวาน เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! อีกเดี๋ยวข้าพาท่านไปหาสุราดื่ม”
เขาหยักยิ้มมุมปาก “ดี”
“ไปเดินเที่ยวที่ลานหอมหวนด้วยดีหรือไม่” เฟิ่งจิ่วถามตาปริบๆ
เซวียนหยวนโม่เจ๋อยักคิ้ว “เจ้าอยากพาข้าไปหรือ” ลานหอมหวน? เป็นสถานที่แบบใดกัน? ใช่สถานที่ที่มีหญิงนางโลมหรือไม่?
“ท่านฝันไปเถอะ” นางยิ้มกว้าง บอกว่า “ท่านไร้วาสนากับสถานที่แบบนั้นแล้วล่ะ”
“ใช่ ข้ามีเจ้าคนเดียวก็พอแล้ว” เขาเออออตามนาง มองดูนางที่ยิ้มจนตาหยีจนอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม ก่อนดันอาหารว่างตรงหน้าตนเองไปให้นาง “กินอันนี้หน่อย”
“ได้” เฟิ่งจิ่วรับคำ ก่อนจะสั่งให้เจ้าของร้านยกน้ำแกงหวานมาอีกหนึ่งชาม พอเห็นของเขายังมีอยู่ จึงเอ่ยว่า “ของท่านก็เอาให้ข้าเถอะ! อีกเดี๋ยวข้าค่อยพาท่านไปกินข้าว”
“ดี” เขาดันชามน้ำแกงหวานไปตรงหน้านาง เห็นนางรับไปก
