่อนใช้ช้อนของเขาตักกิน รอยยิ้มในดวงตาก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้นกว่าเดิม…
หลังจากที่เฟิ่งจิ่วกินเสร็จ พวกเขาไปเดินชมร้านเครื่องประดับผมและซื้อมาจำนวนหนึ่ง ก่อนจะไปซื้อสุราที่ร้านสุรา จากนั้นก็ไปที่หอสุรา
“เดินไปเดินมานี่ก็ครึ่งวันไปแล้ว” เฟิ่งจิ่วใช้มือข้างหนึ่งชันแก้ม ก่อนบอกว่า “โชคดีที่ข้าไม่ต้องช่วยเรื่องงานแต่งของท่านพี่ ไม่อย่างนั้นข้าคงยุ่งจนไม่มีเวลา”
“มีพวกท่านลุงเซียวช่วยจัดการก็พอ พวกเขาทำอะไรรอบคอบมากอยู่แล้ว” เซวียนหยวนโม่เจ๋อรินสุรา เอ่ยขึ้นอีกว่า “เรื่องพวกนี้ปล่อยให้คนที่คุ้นเคยกับพิธีการจัดการเถิด ทุกอย่าง ย่อมจะง่ายขึ้นมาก”
“ก็จริง ทันทีที่กลับถึงบ้านข้าจึงมอบหมายให้พวกเขาจัดการ ส่วนข้าก็รับผิดชอบเรื่องเตรียมสินสอดให้ท่านพี่ คำนวณดูตอนนี้ก็น่าจะเพียงพอแล้วล่ะ ยาเม็ดกับยาน้ำก็ไม่ต้องเตรียมอ อะไรมากมาย”
“สุรานี้ไม่เลว เจ้าจะลองชิมดูหรือไม่” เซวียนหยวนโม่เจ๋อรินสุราให้นาง
เฟิ่งจิ่วถูกหันเหความสนใจในพริบตา นางยกถ้วยสุราขึ้น บอกว่า “ข้าขอลองชิมดูหน่อย”
สุราบริสุทธิ์ไหลลงคอ กลิ่นหอมของใบไผ่กระจายไปทั่วลำคอ เพียงจิบคำเล็กๆ ก็รู้ว่าสุรานี้ไม่ธรรมดา นางยกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจ “นี่
