ก็คือสุราไผ่หอมที่เถ้าแก่ร้านเหล้าแนะนำ ำให้พวกเราซื้อเมื่อครู่นี้หรือ”
“อืม เมื่อครู่เจ้ายังไม่ได้ชิม แต่ข้าลองแล้วรู้สึกว่าไม่เลวจึงซื้อมาทั้งไห” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว
“รสชาติไม่เลวเลยจริงๆ” เฟิ่งจิ่วว่า ก่อนเอ่ยขึ้นอีก “ไม่รู้ว่าพวกท่านพ่อจะใช้สุราอะไรเป็นสุรามงคล”
ครั้นเห็นนางกังวลเรื่องสุรามงคลที่จะให้แขกในงานแต่งของกวนสีหลิ่นดื่ม เซวียนหยวนโม่เจ๋อก็ส่ายหัว ยิ้มก่อนบอกว่า “เรื่องนี้ง่ายมาก ถึงตอนนั้นข้าจะให้คนเตรียมสุราดีไว้ ให้พวกเขาเอง”
“ได้ เช่นนั้นก็เอาตามนี้ เรื่องสุรามงคลข้าไม่ยื่นมือไปยุ่งแล้ว” นางยิ้มบอก ก่อนจะรินสุราให้ตนเองอีกถ้วย และเติมให้เขาอีกครึ่งถ้วย “มาๆ พวกเรามากินอาหารดีๆ กันสักมื้อ ”
เขายักคิ้ว ถามอย่างติดตลกว่า “เมื่อครู่กินไปเยอะขนาดนั้น ตอนนี้เจ้ายังกินไหวอีกหรือ”
