างจูงมือเขา ถามว่า “เหนื่อยหรือไม่”
“ไม่เหนื่อย” เขาเผยยิ้ม
“พวกเรากลับเรือนกันเถอะ! ข้ากลั่นยามาทั้งวัน กลิ่นยาติดไปทั้งตัว กลับไปอาบน้ำก่อนแล้วพวกเราค่อยคุยกัน”
“ดี” เขารับคำ ก่อนจะจูงมือนางเดินกลับเรือน
“ใช่แล้ว เสี่ยวห้าวเอ๋อร์เล่า เหลิ่งซวงดูแลเขาอยู่หรือ ระหว่างทางเขาเป็นเด็กดีหรือไม่” เฟิ่งจิ่วเดินไปด้วย ถามไปด้วย
เซวียนหยวนโม่เจ๋อพยักหน้า “อืม เขาเป็นเด็กดีตลอดทาง พอมาถึงที่นี่ ก็ถูกพ่อแม่ของเจ้าอุ้มเล่นอยู่ ตอนนี้ก็ยังอยู่กับพวกเขา”
“ในบ้านไม่มีเด็กน้อยอย่างนี้มานานแล้ว พวกเขาเองก็ชอบเด็กด้วย เห็นห้าวเอ๋อร์น่ารักขนาดนี้ จะเอ็นดูจนวางไม่ลงก็เป็นธรรมดา” เฟิ่งจิ่วยิ้มตาหยี เอ่ยว่า “ท่านพี่ของข้ากำลังจะ ะแต่งงานแล้ว วันนี้ข้าจึงตั้งใจจะกลั่นยาเม็ดและยาน้ำให้เขาใช้เป็นสินสอดสู่ขอสักหน่อย”
“ท่านลุงเซียวบอกข้าแล้ว แม้จะเป็นเรื่องแต่งงานของพี่ชายเจ้า แต่เจ้าก็ต้องพักผ่อนบ้าง อย่าเอาแต่กลั่นยาทั้งวัน ร่างกายจะทนไม่ไหว” เขากำชับอย่างไม่วางใจ
“อื้มๆ ข้ารู้” นางยิ้มกว้าง
กลับมาถึงเรือน เฟิ่งจิ่วสั่งสาวรับใช้ให้เตรียมน้ำร้อน จากนั้นก็นั่งแช่ในอ่างอาบน้ำด้านหลังฉากบังลม ขณะที่ด้านนอกของฉากบังลม เซวียน
