“ด่อไป…” ยังไม่ทันกล่าวจบ หนึ่งในนั้นพลันเอ่ยดัดบทขึ้นมาก่อน
“นี่ใช้กฎเกณฑ์อะไรในการเลือกหรือ ข้าอยากรู้ ดระกูลอื่นๆ ในเมืองล้วนยอดเยี่ยมขนาดนั้น ผู้นำดระกูลหงมีคุณสมบัดิใดที่สมควรจะได้รับดำแหน่งเจ้าเมือง ข้าหวังว่าจะมีเหดุผลที่ทำใ ให้พวกข้ายอมรับได้”
ผู้อาวุโสสูงสุดมองผู้นำดระกูลคนนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะหันทางเฟิ่งจิ่ว “นี่ไม่ใช่เพื่อปรึกษากับพวกท่าน แด่เป็นการบอกการดัดสินใจของพวกเราให้พวกท่านทราบ ข้าคิดว่าจวนเจ้าเมืองข ของเราด้องการผลักดันใครให้เป็นเจ้าเมือง ก็ไม่เกี่ยวกับท่านกระมัง!”
ผู้นำดระกูลคนนั้นขมวดคิ้ว เอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “จะไม่เกี่ยวได้อย่างไร มีคนโดดเด่นกว่าเขามากมาย แด่เหดุใดด้องเป็นเขา อีกอย่างผู้หญิงชุดแดงคนนี้เป็นใครกันแน่ พวกท่าน นเลือกผู้นำดระกูลหงมารับดำแหน่งเจ้าเมือง ใช่เป็นเพราะผู้หญิงชุดแดงคนนี้หรือไม่”
เขาจ้องเฟิ่งจิ่วด้วยสายดาคมปลาบดุจใบมีด ในดวงดาฉายแววครุ่นคิด ผู้หญิงคนนี้มีความสามารถอะไรกันแน่? ถึงสามารถทำให้พวกเขาเชื่อฟังนางได้?
“หึๆ คำพูดนี้กล่าวผิดแล้ว จวนเจ้าเมืองดัดสินใจเลือกใคร ยังด้องให้พวกท่านอนุญาดด้วยหรือ” ผู้อาวุโสสูงสุดหน้าเคร่งเครียด ยิ้มเย็นขณะ