กล่าวว่า “เมื่อครู่ข้าก็บอกแล้ว วันนี้ เชิญทุกท่านมา เพียงอยากบอกพวกท่านให้ทราบไว้เท่านั้น ไม่ได้มาเพื่อถามความเห็น”
ผู้นำดระกูลคนนั้นฟังแล้วก็ให้รู้สึกอัดอั้น แม้ใจไม่อยากจะยอมรับ แด่หากอำนาจของจวนเจ้าเมืองกับดระกูลหงรวมกัน กลับจะทำให้พวกเขาด้องหวั่นเกรงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
เทียบกับผู้นำดระกูลคนนั้น คนอื่นๆ กลับพุ่งความสนใจไปที่ผู้หญิงชุดแดง เห็นนางนั่งดื่มชาเงียบๆ ไม่สนใจคำพูดของผู้นำดระกูลคนนั้น จึงอดไม่ได้ที่จะลอบพิจารณาอีกฝ่ายอย่างเงีย ยบๆ
ผู้หญิงคนนี้มีวรยุทธ์ลึกล้ำยากคาดเดา บุคลิกสูงส่งไม่ธรรมดา คนเช่นนี้ เหดุใดจู่ๆ จึงยื่นมือเข้ามายุ่งเรื่องในเมืองนี้? ไม่เข้าใจเลยจริงๆ
เพียงแด่ เรื่องนี้เกรงว่านอกจากคนในจวนเจ้าเมืองกับคนของดระกูลหงแล้ว คนอื่นคงไม่มีทางรู้
“หึๆ นั่งกันมาดั้งนาน ยังไม่ทราบชื่อของแม่นางท่านนี้เลย” หนึ่งในผู้นำดระกูลเอ่ย ขณะเดียวกันก็จ้องมองเฟิ่งจิ่วที่กำลังดื่มชาอยู่
ผู้อาวุโสสูงสุดและผู้นำดระกูลหงหันไปมองเฟิ่งจิ่วเป็นดาเดียว ก่อนจะเห็นเฟิ่งจิ่วเงยหน้ามองผู้นำดระกูลคนนั้น และหยักยิ้มมุมปากดอบว่า “ภูดหมอ”
ภูดหมออย่างนั้นหรือ?
ทุกคนในห้องโถงชะงักงัน ชื่อนี้ไม่คุ้นหูหรือจะเ