บกันหน้าประตูจวนหง ต่างก็ยิ้มออกมาอย่างรู้กัน
“อรุณสวัสดิ์ทุกท่าน!”
“ฮะๆ สหายเฉินมาเช้าเหมือนกันนะ”
“ดูแล้วพวกเราก็เหมือนกัน”
พูดคุยอยู่ไม่นาน เมื่อเห็นว่าคนต่างก็มากันหมดแล้ว จึงเดินเข้าไปพร้อมกัน หลังเข้าไปนั่งรอผู้นำตระกูลหงที่ห้องโถงอยู่พักหนึ่ง ก็เห็นผู้อาวุโสท่านหนึ่งในตระกูลหงออกมาต้อนรับ
“ผู้นำตระกูลทุกท่าน ต้องขออภัยจริงๆ” ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลหงยิ้มพลางประสานมือให้พวกเขา กล่าวว่า “ช่างบังเอิญนัก ผู้นำตระกูลของเราออกจากจวนไปแต่เช้าตรู่ คาดว่าคงจะกลับมาค่ำหน่อย”
ได้ยินดังนั้น สีหน้าของพวกเขาก็พลันเปลี่ยนไป ก่อนถามว่า “ไม่ทราบว่าผู้นำตระกูลหงไปที่ใดหรือ จะกลับมาประมาณยามใด”
“ผู้นำตระกูลไปจวนเจ้าเมือง บอกแค่ว่าจะกลับค่ำหน่อย แต่ไม่ได้บอกว่าจะกลับมายามใด” ผู้อาวุโสสูงสุดตอบพร้อมรอยยิ้ม “หากผู้นำตระกูลทุกท่านไม่ได้มีธุระอันใดต่อก็สามารถรอที่นี่ได้ หรือหากมีธุระ จะหาเวลามาใหม่ก็ได้เช่นกัน”
พวกเขามองหน้ากัน ก่อนจะตอบว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกข้าจะรอที่นี่ก็แล้วกัน!”
“ได้ ทุกท่านนั่งรอสักครู่ ข้าจะให้บ่าวยกขนมว่างมา” เขาพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไป
ฉวยโอกาสตอนที่เขาเดินออกไป คนในห้
