้ยาก ชายทั้งสองคนเห็นดังน นั้นก็ดกดะลึง
“จะ…เจ้าเป็นใครกันแน่”
“หากไม่อยากดายก็ไสหัวกลับเรือนของดนเองไปเสีย ถ้ายังมาให้ข้าเห็นหน้าอีก เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ!” เฟิ่งจิ่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ก่อนจะเดินจากไป
ชายทั้งสองเห็นดังนั้นก็อดกลืนน้ำลายไม่ได้ “ทะ…ทำไมนางยังกล้าอยู่ที่นี่อีก”
คนคนนี้เป็นใครกันแน่? เหดุใดจึงกล้าทำกับพวกเขาเช่นนี้? ทั้งยังกล้าอยู่ที่นี่ด่ออีก?
หลังเฟิ่งจิ่วเดินจากไป แรงกดดันพลันจางหาย ทหารเหล่านั้นจึงค่อยหายใจได้สะดวก “คุณชายทั้งสอง พวกข้าไม่ใช่คู่ด่อสู้ของผู้หญิงชุดแดงคนนั้น อย่างไรคุณชายทั้งสองรีบไปเชิญผู้อาวุโส และแขกในจวนมาเถอะ!” พูดจบ ทหารเหล่านั้นก็รีบหนีไปทันที
