เจ้าเมืองด้านหน้า
“อยู่ในจวนเจ้าเมือง แม่นางเข้าไปก็จะเห็นเอง” ทหารคนนั้นตอบ เขาพาเฟิ่งจิ่วเดินผ่านประตูหลัก ตอนมาถึงประตูข้าง เขาก็เดินเข้าไปก่อน “แม่นาง เชิญ”
เฟิ่งจิ่วยักคิ้ว “นึกไม่ถึงว่าเจ้าเมืองกลับต้อนรับแขกเช่นนี้ นี่คิดจะให้ข้าเข้าทางประตูข้างหรือ ช่างเสียมารยาทจริงๆ”
“ประตูหลักจะเปิดให้เฉพาะคนที่มีฐานะสูงส่ง ปกติประตูหลักมักจะไม่เปิด” ทหารคนนั้นอธิบาย
“เช่นนั้นหรือ” เฟิ่งจิ่วนั่งอยู่บนหลังเหล่าไป๋ ก่อนจะเอ่ยอย่างไม่ยี่หระว่า “ข้าจะเข้าทางประตูหลักเท่านั้น เจ้าไปรายงานเจ้าเมืองที ข้าจะรออยู่ข้างนอก”
“นี่…”
หัวหน้าทหารคนนั้นลังเลเล็กน้อย เขามองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปกำชับเหล่าทหารที่อยู่ข้างหลัง “ดูแลแม่นางท่านนี้ให้ดี!” พูดจบก็ส่งสายตาให้พวกเขา ก่อนจะรีบเข้าไปข้างใน
หลังจากรายงานเรื่องให้เจ้าเมืองที่อยู่ในจวนเจ้าเมืองทราบ อีกฝ่ายก็เอ่ยด้วยความประหลาดใจ “มีเรื่องอย่างนี้ด้วยหรือ”
“ขอรับ แม่นางคนนั้นรออยู่ข้างนอกไม่ยอมเข้ามา บอกว่าจะไม่เข้าทางประตูข้าง จะเข้าทางประตูหลักเท่านั้น” ทหารก้มหน้ารายงาน
“หึๆ น่าสนใจ ข้ากลับอยากเห็นนัก ว่านางมีคุณสมบัติมากพอที่จะให้ข้าเชิญนางเข้ามาทางประตูหลัก
