่าผู้เฒ่าว่า “เก็บของพวกนี้กลับไปกันเถอะ!”
“สองชิ้นใหญ่นี้ข้าเอากลับเอง” เหล่าไป๋เสนอตัว ก่อนจะเอาลำตัวรัดส่วนหางของสัตว์ประหลาดทะเลแล้วพุ่งตัวไปทางหมู่บ้าน
ที่จริงแล้วนี่คือสัตว์ประหลาดทะเล นอกจากร่างกายอันมหึมาและฟันแหลมคมสองซี่แล้ว นอกนั้นก็ไม่มีอะไรน่ากลัว เพียงแต่มันได้กลายเป็นสัตว์ร้ายไปแล้ว ย่อมไม่ใช่สิ่งที่ชาวบ้านธรรมดาพ พวกนี้จะสามารถต่อกรได้
เหล่าผู้เฒ่าเริ่มได้สติ รีบเก็บอาหารทะเลกลับไป เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืด อาหารกองใหญ่ก็ถูกวางไว้ตรงหน้าบ้านของชายชราที่เฟิ่งจิ่วพักอยู่
“วันนี้พวกเรามาทำอะไรกินกันหน่อย ที่เหลือพวกท่านเอาไปแบ่งกันเถอะ! กุ้งปลาพวกนี้สามารถเอาไปตากแห้งหรือรมควัน เก็บเอาไว้กินนานๆ ได้” เฟิ่งจิ่วบอก นางเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้า าสัตว์ประหลาดปลาที่ถูกหั่นเป็นสองท่อน ก่อนจะหั่นมันออกเป็นสิบกว่าชิ้น
“นี่เป็นเนื้อของสัตว์ร้ายใต้ท้องทะเล เนื้อของมันมีพลังวิญญาณ คนทั่วไปกินแล้วจะทำให้ร่างกายแข็งแรง ตรงนี้มีอยู่สิบกว่าชิ้น เอากลับไปกินกันบ้านละชิ้นก็แล้วกัน” เฟิ่งจิ่วบ
