ปฏิบัติอยู่ด้วย
นางที่สวมชุดสีแดงสะดุดตาทั้งยังขี่ม้าขาว ย่อมดูโดดเด่นเมื่ออยู่ท่ามกลางคนเหล่านี้ นางยังไม่ทันเข้าไปใกล้ ทหารเฝ้าประตูเหล่านั้นก็หันมามองสำรวจนางก่อนแล้ว นางไม่ได้สนใจ จและไม่ได้ลงจากม้า แต่กลับขี่ม้าเข้าประตูเมืองไปยังอีกเส้นทางหนึ่ง ทหารพวกนั้นย่อมไม่กล้าขวางทาง ไม่กล้าแม้กระทั่งบอกให้นางลงจากม้า
นางขี่ม้าเข้าไปในเมืองอย่างสบายใจ ไม่นานก็มีคนข้างหลังวิ่งไปรายงานที่จวนเจ้าเมือง อย่างไรเสียผู้ฝึกตนหญิงชุดแดงคนนั้นก็งามเกินไปแล้ว รูปโฉมอย่างนั้นเรียกได้ว่างามล่มเมื อง คนงามเช่นนี้จะต้องมาจากที่อื่นแน่ พวกเขาย่อมต้องไปรายงานให้เจ้าเมืองทราบ
“แม่นางคนนี้ เจ้ามาคนเดียวหรือ” ผู้ฝึกตนกลุ่มหนึ่งเดินมาหยุดตรงหน้าเหล่าไป๋ ขวางทางเฟิ่งจิ่วเอาไว้
เฟิ่งจิ่วที่นั่งอยู่บนหลังเหล่าไป๋มองผู้ฝึกตนหล่านั้นจากมุมสูง ถามว่า “ข้ามาคนเดียวแล้วอย่างไร”
“หึๆ หากแม่นางมาคนเดียว สามารถร่วมเดินทางไปกับพวกเราได้ พวกเราล้วนเป็นผู้ฝึกตนไร้สำนัก หากอยู่กับพวกเรา แม่นางจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่
