ยนหยวนโม่เจ๋อเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ มองนางด้วยสายตาเฉยชา “ข้าจะให้คนหาเรือนที่พักให้เจ้าใหม่”
ข้างกายของเขา ไม่อนุญาตให้ผู้หญิงที่มีใจคิดเป็นอื่นอยู่เป็นอันขาด แม้ว่าคนคนนั้นจะเป็นศิษย์น้องของเขา แม้ว่านางจะเคยช่วยชีวิตเขาครั้งหนึ่ง ก็ไม่มีอะไรแตกต่าง
อวิ๋นเสวี่ยซินเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ แววตาเป็นไปด้วยความเจ็บปวด “ศิษย์พี่จะไล่ข้าไปหรือ? ศิษย์พี่รับปากแล้วว่าจะดูแลข้า ตอนนี้กลับจะไล่ข้าแล้ว?”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อขมวดคิ้ว “เจ้าไม่เหมาะที่จะอยู่จวนเฟิ่ง” แม้เขาจะไม่เข้าใจหัวใจของผู้หญิง แต่ก็ฟังออกว่าคำพูดของนางเมื่อครู่ท้าทายขนาดไหน ที่พูดคำพูดเช่นนั้นออกมาต่อหน้าเ เฟิ่งจิ่ว เพราะต้องการยุแยงความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาสองคน!
เพียงแต่ นางประเมินความรักระหว่างเขากับเฟิ่งจิ่วต่ำไป เส้นทางแห่งความรักของพวกเขาที่ผ่านมา ไม่ใช่สิ่งที่นางจะยุแยงให้แตกกันได้แค่เพราะคำพูดไม่กี่คำ
อวิ๋นเสวี่ยซินมองเขา น้ำตาคลอเบ้า ทำให้นางแลดูอ่อนแอขึ้นมาหลายส่วน นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงโศกเศร้า “ศิษย์พี่ ท่านไม่ให้ข้าอยู่ที่จวนเฟิ่ง อย่างนั้นให้ข้าไปอยู่ที่จวนท่านก็ไ
