ทำไมเธอจึงมีความสุขขนาดนี้กันนะ?
อืม เป็นนิสัยที่แย่จริงๆ
“เจ้าไม่โกรธหรือ?” เซวียนหยวนโม่เจ๋อถอนหายใจ แต่ก็อดแปลกใจไม่ได้
“โกรธ?” เฟิ่งจิ่วยักคิ้ว “ทำไมต้องโกรธ? เพราะนางชอบท่านน่ะหรือ?” พอเห็นเขาพยักหน้าอย่างงุนงง เธออดหลุดขำออกมาไม่ได้
“คนโง่!”
ทำไมเธอถึงลืมไปได้ว่าน้ำแข็งพันปีก้อนนี้เป็นคนที่ไม่ค่อยใกล้ชิดใครกันนะ! แม้ว่าที่ผ่านมาพวกเขาจะไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน แต่เธอไม่เคยสงสัยว่าเขาจะมากรักหรือเปลี่ยนใจไปหาหญ ญิงอื่น
พวกเขาสองคนอยู่ด้วยหัน ไม่ค่อยมีเรื่องให้อับอายต่อกัน เคยมีทะเลาะกันบ้าง ดูท่า คราวนี้ที่เธอโกรธ คงทำให้เขาคอยระแวงว่าเธอจะโกรธอีกเมื่อไรไม่รู้
เฟิ่งจิ่วหรี่ตา จ้องพิจารณาเขาขึ้นลง เอ่ยว่า “กลับมาครั้งนี้เรายังไม่เคยคุยกันดีๆ เลย ศิษย์น้องของท่านเป็นคนนอกมหาสมุทร ท่านเคยไปที่นั่นกับอาจารย์ของท่าน ยังเคยพักที่ บ้านนางด้วย เกิดเรื่องอะไรที่ข้าไม่รู้ขึ้นใช่หรือไม่? ท่านยังไม่เคยบอกข้าเลยนะ”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อสายตาไหวระริก “เรื่องนี้…”
“มีจริงๆ หรือ?” เ
